Garova Günlüğü

Budama Zamanı

2012-01-21T23:51:00.011+02:00

Asmalar için budama zamanı. Budama; asmalarda büyüme ve gelişme ile verimlilik ve kalitenin dengeli bir şekilde düzenlenerek, bağlardan sağlanan yararın en üst düzeye çıkarılması amacıyla, canlı toprak üstü organları, özellikle bir yaşlı dallar ve sürgünler üzerinde gerçekleştirilen kısaltma, çıkarma ve seyreltme gibi işlemlerdir.

Fotoğraflarla kış budaması için tıklayınız.

Budama işine geçen yıllarda da olduğu gibi yine "baba bağcı" başladı. Her yıl bu zamanlar geldiğinde, sevdiği bir iş olan budamaya başlamak için çok heyecanlı oluyor. Ay takvimine de riayet etmek amacıyla dolunay olmasını bekledi. Bunun yanı sıra geçen hafta içerisinde hava da çok soğuktu, geceleri -6 dereceleri gördük. Don olabileceği ve budanan asmaların da dondan zarar görebileceği için bu soğukların geçmesini de bekledik.

Fotoğraftaki budanmış sıralardan da görüldüğü gibi, budamaya başladık. Bağcılıkta özellikle kış budaması önem taşır. Budamayla; gelişmeye bırakılacak gözlerle, bunlardan oluşacak sürgünlerin, salkımların sayı ve yerleri belirlenir. Terbiye şekli budama ile oluşturulur ve oluşturulan bu terbiye şekli budamayla korunur veya değiştirilir. Asmada budama her yıl mutlaka yapılması gereken önemli kültürel bir işlemdir. Budama zamanı olarak; meyve ağaçlarında genel kural yaprakların dökülmesinden sonraki dönemde kış budamalarının yapılması yönündedir.

Geçen haftaki soğuklarda 12 ton kapasiteli sulama havuzunun üzeri yukarıda soldaki fotoğrafta görüldüğü üzere 1,5 cm kalınlığında buz tutmuştu. Öyleki, bu buzlar öğleden sonra saat 14:00 civarlarında bile hala tam olarak erimemişlerdi. Yukarıda sağdaki fotoğrafta suda yüzen buzlar görülüyor. Hatta, kısa süreli de olsa evdeki çeşmelerden donanlar bile oldu. Biraz üşüdük yani :)

Fotoğraf Sanatçısı Arif Aşçı'nın Ziyareti

2012-01-14T20:45:00.009+02:00

Yaklaşık 20 gün kadar önce aramış ve kısaca kendini tanıtarak, "önümüzdeki günlerde müsait olduğunuz birgün sizi ziyaret etmek istiyorum" demişti Arif Aşçı. Araya yağmurlu günler falan girdi derken, bugün için haberleştik ve geldiler.

Arif Aşçı, 1986 yılında başlayan ve 3 yıl süren Asya seyahatine çıkmış ve seyahat sonrasında 12 bölümlük bir televizyon belgeseli olan "Turquoise"ı hazırlamış. 1996 yılından itibaren 18 ay boyunca 4 kişilik bir ekiple, deve kervanı üzerinde yol alarak Çin'den Türkiye'ye kadar tarihi İpek Yolunu fotoğraflamış. Bu yolculuğun fotoğrafları 1998'de "The Last Caravan On The Silk Road" isimli bir kitapta yayımlanmış. ( Arif Aşçı - Wikipedi / Arif Aşçı - Web Sitesi )

Bugün ziyarete Arif Aşçı, Güney Koreli eşi Hasne (ismini nasıl telaffuz edelim dedim, "Hasne" diyebilirsin dedi) ve Arif Aşçı'nın abisi Abdullah bey birlikte geldiler. Abisi altı yıl kadar önce yerleşmiş Bodrum'a, kendisi de 4-5 ay kadar önce taşınmış. Bodrum yöresini, köyleri, köy taş evlerini araştırırken de yolu benim web siteme, oradan da buraya düşmüş ve beğenerek takip etmeye başlamış. Bugün de yüzyüze tanıştık, şarap tattık, sohbet ettik. Çok güzel bir sohbetti ve öyle görünüyor ki, bugünkü tanışma ve sohbetimiz bundan sonrakilerin giriş kısmıydı. Zira hem kendileriyle sohbet çok güzeldi hem de konuşulacak çok şey vardı... Bu durumda ne denir? Tekrar görüşmek üzere denir. Aynen bizim de dediğimiz gibi...

İçerisinde çok güzel fotoğraflar olan yukarıdaki kitap "Bahtabakan." Fotoğrafta elimdeki kitap ise "İstanbul Panorama" ve içerisinde çok değişik bir makinayla A4 boyutunda film kullanılarak çekilmiş panoramik İstanbul fotoğrafları var. (Bu makina ve çalışmayla ilgili geniş bilgiye Fotoritim röportajından ulaşabilirsiniz.) Kitap 50x35 cm ebadında ve arada bazı fotoğraflar iki sayfayı birden kaplıyor. Fotoğraflar çok güzel, onları bu büyüklükte basılmış olarak görmek ayrıca güzel...
Teşekkürler Arif hocam...

Manel Armengol ve En Yaşlı Zeytin Ağaçları / Manel Armengol and Oldest Olive Trees

2012-01-05T23:54:00.019+02:00

Zeytin, üzüm ve incir antik çağın en önemli üç bitkisi olarak kabul edilir. O zamandan bu zamana durum Zeytin ve Üzüm için pek de değişmiş değildir. Antik çağ yazarlarından Columella zeytin için "prima omnium arborum - ağaçlar arasında birinci" demiştir. O, ölmez ağaçtır.

www.oli-olea.blogspot.com

Yukarıda başlığını gördüğünüz sitede, İspanyol fotoğrafçı Manel Armengol tarafından Akdeniz ülkelerinde çekilmiş en yaşlı zeytin ağaçları fotoğrafları göreceksiniz. Zeytine niçin Ölmez Ağaç denildiğini, nasıl ayakta kaldıklarını, asırlara nasıl direndiklerini, saygıyı ne kadar çok hakettiklerini gösteren fotoğraflar...

Bizim burada (Pınarlıbelen Köyü) çekilen en yaşlı zeytin ağaçları fotoğrafları için tıklayınız.

Bundan yaklaşık 10 gün kadar önce konusu "oldest olive trees" olan bir e-mail aldım. Email İspanyol fotoğrafçı Manel Armengol 'dan geliyordu. Web sitemi ilginç bulduğunu söylüyor ve web sitem için teşekkür ediyor, Ocak'ın ilk haftasında Bodrum'a geleceğini yazıyordu.

Manel Armengol, İspanya-Barcelona'dan bir fotoğrafçı olduğunu ve bir kitap oluşturmak ve sergiler açmak için Akdeniz ülkelerindeki en yaşlı zeytin ağaçlarını araştırdığını yazıyordu.

Ve son olarak bana, "belki bana bölgenizde yetişen en yaşlı zeytin ağaçlarını bilen bazı kişilerin emaillerini verebilirsiniz veya temasını sağlarsınız" diyordu. Kendisine benim yardımcı olabileceğimi söyledim ve geleceği gün ve nasıl gelebileceği konusunda tekrar haberleştik.

Manel Armengol fotoğraf çekmek için kızıyla beraber geldi. Erdal onlara rehberlik etti ve fotoğraflar çekildi. Ona fotoğrafı çekilen zeytin ağaçlarını sorduğumda, "fantastik" dedi. Buna ben de çok sevindim, çünkü "geldiğine değer umarım" diyordum. Fotoğraf işi bittikten sonra biraz oturalım, şarap ve zeytinyağı tadalım dedik.

Zeytin, Üzüm ve İncir, ama özellikle de Zeytin ve Üzüm demiştik ya, bu da işin Üzüm kısmı. Üzüm denince de şarap tabi. Ne de olsa, Akdenizde amforalarla üzümün kendisi değil, şarabı taşınmış. Benim şarabıma gelince, güzelmiş, öyle dediler... Zeytinyağımızı da beğendiklerini söylediler. Yaşasın zeytin, yaşasın üzüm...

Ayrılırken, yardımlarımız için çok çok teşekkür etti Manel. Bundan sonra e-maille ve web sitelerimizle haberleşiriz dedik...

http://www.manelarmengol.com/

http://www.mediterraneae.blogspot.com/

Dr. Rolf Sigg, Eşi, Oğlu ve Arkadaşlarının Ziyareti

2012-01-05T23:38:00.006+02:00

Dr Rolf Sigg ve eşi Dürdane hanımla geçen Temmuz ayında tanışmıştık. İsviçre'de oturuyorlar, orada bir hobi bağları var ve kendi şaraplarını yapıyorlar. Artık Bodrum'da da bir evleri var ve yılda bir kaç kez Bodrum'a geliyorlar. Bugün geldiklerinde Dürdane hanım, "yılbaşı için Bodrum'a geldik, seni de görmeden dönmek istemedik" dedi. Bodrum'da onların misafiri olan Mete bey ve eşi Gaye hanım da onlarla beraberdiler, bu vesileyle onlarla da tanıştık.

Dürdane hanım peynir almış, simit almış, ceviz ve badem almış, nefis bir kabak tatlısı yapmış, koyacağı kapları getirmiş, siz hiçbirşeye zahmet etmeyin dedi ve hemen masayı hazırlayıverdi. Ve çok güzel bir masa oldu... Bu defa onların oğlu Sercan da vardı. Geçen yazın sonunda geldiklerinde Dr Rolf burdan Sercan'ı aradığında, Sercan İsviçre'de yeni hasadı yapılmış Rieslinglerin fermentasyonunu takip ediyordu. O da şarabı bilen bir kişi ve sohbet etmek güzeldi...

Bodrum Belediye Başkanı Sayın Mehmet Kocadon'un Ziyareti

2012-01-04T23:44:00.011+02:00

Son zamanlarda pek görüşemez olunca Sayın Başkanım duruma el attı. Bir kaç gün önce aradığında, "hiç aradığın sorduğun yok, ben geliyorum..." dedi ve çok da iyi yaptı...

Benim hayatımda, tenis oynadığım zamanlar, mutlu geçen zamanların en başlarında yer alır. Ve tenis oynarken bu zamanları en çok paylaştığım iki kişi olmuştur. Birincisi Sayın Başkanımdır, ikincisi de o zamanlar Bursa'da beraber öğrenci olduğumuz, şimdi Mersin'de tenis antrenörlüğü yapan İlker Sağay'dır. Başkanımla tanışmamız da tenis vesilesiyle olmuştu zaten. Tanışmamızın üzerinden geçen süre "fi tarihi" dedirtecek kadar olmasa da, ona yakındır. Ve o tarihten bu yana geçen zamanda tenis kortunun dışına taşan arkadaşlığımızda beni bir kardeşi gibi gördüğü ve bunu da her zaman söylediği için buradan kendisine sevgi, saygı ve teşekkürlerimi iletiyorum bir kez daha...

Bu ziyarette Başkanım yalnız değildi. Onunla beraber gelen Deniz Eyinç, Mesut Özmutlu ve Hüseyin Boyacı beylerle de tanıştım ve bundan çok mutlu oldum. Denizhan Et Lokantası'nın sahibi olan Deniz beyi gıyaben tanıyordum. Ayrıca Bodrum Mavi dergide yazıyor ve her ikimiz de derginin Yayın Kurulunda yer alıyorduk. Ama ben Yayın Kurulu toplantılarına da sadece bir kez katılmış olduğum için, tanışıklığımız gıyaben olmaktan öte geçememişti. Bu açıdan geç kalmış bir tanışmaydı aslında. Geç oldu ama güzel oldu.

Hüseyin Beyi de tanımıyordum ama sahibi olduğu işletmeyi biliyordum. Gitmemiş olmakla birlikte, ismini ve yerini bildiğim bir restauranttı. Hüseyin bey, Bodrum Milta Marina'nın karşısındaki oldukça meşhur restaurantlardan birisi olan olan Gemibaşı Restaurant'ın sahibi. Kendisiyle tanışmaktan mutlu olduğumu bir kez daha belirtiyor ve görüşmek üzere diyorum...

Mesut bey de bir restaurant işletmecisi ve onun restaurantı da Gümbet'te. Daha önce bu işi epeyce uzun bir süre yurtdışında yapmış. İyi ki tanıştık diyorum. Restaurant işletmecisi misafirlerimle benim şaraplarımdan tatmasak ve şarap üzerine konuşmasak olmazdı tabi. Bu durumda ne yapılır, durumdan vazife çıkarılır...

Eveet, misafirlerimizle adet olduğu üzere, bu da uğurlama fotoğrafı. Tekrar görüşmek üzere...

Eskiden futbol maçlarından önce takımlar topluca fotoğraf çektirirlerdi. Hepimiz hatırlarız o fotoğrafları (en azından ben hatırlıyorum). Onlardan poster yapılırdı ve futbol meraklısı gençlerin odalarının duvarlarını süslerdi o posterler. Çoğu işyerinin ve kahvehanelerin duvarlarında da işletmecilerinin tuttuğu takımların posterleri yer alırdı. Bunlar geçmişte kaldı artık. "Ne alaka" demiş olabilirsiniz. Sanırım alakayı "uğurlama fotoğrafı"ndan kurmuş olmalıyım. En azından "kel alaka" değil yani :)

Üzüm, Üzüm Çekirdeği ve Faydaları

2011-12-19T23:54:00.010+02:00

Üzüm, yararlı mıdır? Ona ne şüphe... Yararlı maddelerin çoğu da kabuğunda ve çekirdeğinde toplanmıştır. Son yıllardaki araştırmalarda da özellikle siyah üzümün daha yararlı olduğu ortaya çıkmıştır. Üzümün kabuğunda resveratrol denilen bir madde bulunur ve siyah üzümün kabuğunda daha fazladır.

Resveratrol en yoğun olarak siyah üzümün kabuğunda bulunan bir non-flavanoiddir. Daha az oranda çekirdeği ve sapında da bulunmaktadır. Üzümün, kendisini başta mantar enfeksiyonları olmak üzere, soğuk hava koşulları, ultraviyole radyasyon ve patojen mikroorganizmalara karşı korumak amacıyla salgıladığı fitoalexin grubu bir bileşiktir. Fitoalexin terimi eski Yunandan günümüze kadar kelime anlamı itibariyle "koruyucu" ve "savuşturucu" anlamında kullanılmıştır. (Kısaca, "iyi bişeydir" diyebiliriz)

Resveratrolün, antioksidan, antiviral, antimikrobiyal, kolesterol düşürücü etkileri bulunmaktadır. Bunu ben demiyorum, araştırma sonuçları öyle diyor...

Hal böyle olur da kozmetik sektörü bu duruma el atmaz mı? Tabi ki atar. İlgilenenler üzüm çekirdeğinden yapılmış kozmetik ürünleri, kremini, şampuan vs. sini bulacaklardır.

Armudun sapı, üzümün çöpü, bir de üzümün çekirdeği :)

Dönem dönem bazı yiyecek ve içecekler medyada çok öne çıkar, bilirsiniz. Flaş, flaş, flaş... Şu, şu, şu sebzeleri yiyenler, şu hastalığa daha az yakalanıyorlar. Vay efendim bu faydaları var, aman efendim daha neleri var... Medya ne yapsın, onlara da konu lazım.

Şimdi ben de o dediğim durumlara düşmeyeyim. Bu kadarını yazdım, yeter. Öyle uzun uzadıya yazmaya gerek yok. Üzüm çekirdeğinin faydalarını da zaten yazanlar yazmış. İnternet bu yazılarla dolu. Çok merak edenler oralardan bulur okurlar... (bi zahmet)

Ben derim ki, (aslında bunu da ben demiyorum ya, hadi neyse) üzümü yerken çekirdeğiyle yemek lazım, ama çekirdeğini ezerek (yani çiğneyerek) yemeli. İyi de, ben çekirdeğiyle üzüm yemeyi pek sevmem. Hiç yemem demiyorum ama, her zaman da çekirdeğiyle yemem. Ben de kurutulmuş çekirdeği ezerek, un haline getirerek ve balla karıştırarak yerim (dedim). Faydalı mıdır? Ne bileyim, araştırmalar faydalı diyor (zaten üzüm çekirdeğinden hazırlanmış extratlar var), en azından zararlı olmadığı kesin. Hazır, şarap yaparken posadan çıkan bu çekirdekler de olduğuna göre, üzümle beraber yiyemediğim çekirdekleri sonradan da olsa yemek lazım artık. Ne diyordu bir zamanların meşhur fındık reklamında, yersen... Pardon, yersem :)

Şarap Tadımı / Yazar : Prof Dr. Ertan Anlı

2011-12-02T23:47:00.014+02:00

"Şarap Tadımı" üzerine bir kitap yazmakta olduğunu 6-7 ay kadar önceki ilk ziyaretindeki sohbetimizde söylemişti Ertan hocam. Aslında benim açımdan buna bir müjde demek daha doğru olurdu. Zira, şarap tadımını anlatan (dilimizde yazılmış ya da dilimize çevrilmiş) bir kitap yoktu. En son ziyaretinde, kitabın baskıda olduğunu ve bir dahaki gelişinde bana bir kitap getireceğini söylemişti. Kitap çıktı ve ben Ertan hocamın gelişini beklemeden aldım. Ertan hocam da geldiğinde imzalar artık.

Peki, "Şarap Tadımı" nasıl bir kitap ve nelerden bahsediyor? Bunun için önce arka kapakta yazılanlara bakalım; "Prof Dr. Ertan Anlı'nın bilimsel çizgiden kopmadan şarabın popüler kültürdeki yönüne de dikkat çekerek yazdığı Şarap Tadımı, şarap hakkındaki bilgilerini derinleştirmek isteyen amatör şarapseverler için eşi bulunmaz bir rehber...

Kitaba şarabın tarihsel sürecini anlatmakla başlayan yazar, şarabın yapısından şarap üretimine kadar olan aşamaları, şarapta algılanan aromaların kimyasal yapılarını, duyusal analiz ve tadım tekniklerini, şarap tadım terminolojisini, şarapta görülen kusur, hata ve hastalıkları ve buna benzer daha birçok konuyu ele alıyor.

Dünyada ve Türkiye'de üretilen kaliteli şaraplık üzüm çeşitlerinin yanı sıra, şarap-yemek uyumu için örnekler de bulabileceğiniz Şarap Tadımı, şarabın saklanması ve sunumu hakkında da bilgi veriyor."

Evet, arka kapakta da yazıldığı gibi kitapta, şarabın üretimi, şarabın genel kimyasal bileşimi, koku alma, şaraptan alınan kokular, şarabın fenolik yapısı, şarapta görülen kusurlar, tadım terminolojisi gibi daha birçok konuda bilgiler mevcut. Şarapla amatör olarak ilgilenenler için de, ciddi düzeyde ilgilenenler için de faydalı olacak bir kitap. Ben, bu kitaptan bilmediğim birçok şeyi öğreniyorum, bazı bildiklerimi de daha derinlemesine öğreniyorum. Öylesine okuyarak geçmiyor, bir öğrenci edasıyla kitaba çalışıyorum...

Bu güzel kitap için teşekkürler Ertan hocam...

Bağın Aslanı

2011-11-28T23:57:00.007+02:00

Bir aslan miyav dedi, minik fare kükredi, fareden korktu kedi, kedi pırr, uçuverdi :) Yalan mı? Tuhaf mı? Yoksa inanmadın mı?

Benim kedim kükremez ama fareden de korkmaz :) Canı sıkılınca gidip bağın içinde gezip geliyor. Oralarda kafasına göre avlanmaya çalışıyor, avlanıyor. Ee, arada bir özüne dönmek, geçmişini hatırlamak gerek :)

Aslanım benim :) Heykel gibisin maşallah... Sanki, aslanlı yolun aslanı...

Güneşe karşı oturmuş, keyif yapıyor. Bir de kendisi, bizatihi manzaranın bir parçası oluyor tabi :)

Bağlarda Sonbahar / Sonbaharda Bağlar

2011-11-25T23:49:00.001+02:00

Günler ne de çabuk geçiyor. Yaz bitti, üzümler bitti. Sonbahar geldi. Ben yazmayalı bile ne kadar oldu. Bütün suç benim değil, zaman çok hızlı akıyor. Bi dee, araya hafiften bir rahatsızlık durumu girmeseydi yine de bu kadar uzamazdı. Neyse ki geride kaldı. Sağlık hiç birşeye benzemiyor. Üzerine çok konuşulur ama bu konuda söylenebilecek en güzel sözü Muhteşem Sülüman söylemiş zaten; "Olmaya devlet cihanda bir nefes sıhhat gibi." Var mı daha ötesi?..

Kaç gündür fotoğraf çekecek oluyorum, ya bişey mani oluyor, ya hava güzel olmuyor. Sonra çekiyorum ama çektiğimi beğenmiyorum, hareket imkanım kısıtlı olduğu için istediğim yükseklikten, istediğim açıdan çekemiyorum çünkü. Bir dee, önceden çekilmiş yukardaki gibi bir bağda sonbahar fotoğrafı olunca, başka fotoğrafları da kolay kolay beğenemiyorum. Bu fotoğraf 2007'nin Kasım ayının 20'lerinde bir yağmurun hemen ardından çekilmişti.

Bağdaki asmaların yapraklarında yeşilden kahverengiye kadar renklere rastlamak mümkün. Hele bir de güneş vurunca renkler çok daha güzel görünüyorlar.

Belki çok klasik olacak ama ben her mevsimi seviyorum. Ajda'nın söylediği şarkılardan birindeydi galiba, ne diyordu şarkıda, "her yaşın ayrı bir güzelliği var..." Aynen öyle işte, her mevsimin de ayrı bir güzelliği var. Hele bu mevsimleri bağda yaşıyorsanız...

Bunlar da sanki bekçi kalmış gibiler. Ne kuşlar yemiş, ne arılar yemiş. Netice itibarıyla, bağ üzümsüz kalmaz...

Bağın bazı bölümündeki asmaların yaprakları daha çabuk dökülürken, bazı bölümdekilerin yaprakları daha geç dökülüyorlar. Bunun sebebi, arazinin yapısındaki farklılıklar, toprak yapısındaki farklılıklar, üzüm çeşi farklılığı, asmanın yaşı gibi faktörlerdir.

Prof Dr. Ertan Anlı Hocam ve Umut (Ülkümen) Beyin Ziyareti, Sohbet ve Şarap Tadımı

2011-11-07T23:51:00.008+02:00

Karaova içerisinde Mumcular'da (Mumcular yakınları da diyebiliriz) bağ sahibi olan, bağcı komşumuz Umut Ülkümen Bey ve arkadaşı Ankara Üniversitesi Gıda Mühendisliği Bölümünde Şarap Kimyası ve Teknolojisi Hocası olan Prof Dr. Ertan Anlı Hocam ilk olarak geçen Mayıs ayında gelmişlerdi ve tanışmıştık.

Umut beyle ara ara telefonlaşıp Bağcılık ve şarap konusunda sohbet ediyoruz. Ertan hocam Bodrum'a geldiğinde ise beraber beni de ziyarete geliyorlar. Geçen bayramda da görüşmüş, bağda gezmiş, şarap tadımı yapmış ve sohbet etmiştik. Bugün de, zamanı kısıtlı olmasına rağmen beni ziyarete zaman ayıran Ertan hocama ve Umut beye çok teşekkürler...

Çok severek takip ettiğim ve yeni yazılarını sabırsızlıkla beklediğim "Tadım Notları" adında bir blogu da olan Ertan hocamla şarap tatmak ve şarap sohbeti yapmak çok keyifli ve öğretici. Umut bey ise, şarapla ciddi manada tanışmasına ve ilgilenmesine vesile olan Ertan hocanın yanında her ne kadar daha çok dinlemeyi tercih etse de, Bağcılığa ve şaraba müthiş ilgili bir kişi. E haliyle böyle bolunca da sohbet bitmesin istiyor insan...

Bağdaki Eşek Arıları

2011-10-31T23:40:00.013+02:00

Bu yazıyı yazmayı planladığım ve fotoğrafları çektiğim günden bu yana yaklaşık 1 ay geçti. O günlerde bağda çok fazla eşek arısı vardı. İçinde dolaşırken sokmalarından çekiniyordum. Uzaktan bakıldığında da bağın üzerinde çok yoğun bir eşek arısı uçusu görülüyordu. Bağda kalan üzümlerle bayram yapıyorlardı. Bugün itibarıyla sayıları oldukça çok azaldı, ancak tek tük rastlanıyor. Bağda onlara yemek olacak üzüm de pek kalmamış olmakla birlikte kaybolmalarının sebebi başka. Peki nereye gittiler? Anlatacağım...

Eşek arısı Vespidae familyasına ait bir yaban arısı cinsi. Vespa da denilirmiş kendisine. Gövdesi kızılımsı sarı ve siyah çizgili olan eşek arıları oldukça iri yapılıdırlar. Uzunlukları 30 mm'yi bulan eşek arılarının koloniler veya kalabalık aileler halinde yaşayanları olduğu gibi, münzevileri de bulunurmuş. Eşek arıları dişleriyle ısırırlarmış (aksi nasıl olurdu ki zaten, ayaklarıyla mı ısıracaklardı). O çok korktuğumuz iğnelerini ise ancak zorda kaldıklarında batırırlarmış. Zaten bütün hayvanlar böyle değil mi, kendilerine zarar verildiğinde ya da zarar verileceğini düşündüklerinde ısırır ya da sokarlar. Yoksa, herkes kendi yoluna. Eşek arılarının iğneleri zehirlidir, şiddetli ağrı verir. Bazı kişilerde de alerjik reaksiyonlara sebep olabilirler.

Yeryüzünde geniş bir dağılım gösteren eşek arıları bazen kova büyüklüğünde olabilen yuvalarını ağaç kovuklarında, duvar oyuklarında, inlerde, ender olarak da toprak üstünde kurarlar. Yuvalarının içi çiğnenmiş bitkisel maddelerin tükürükle karışmasından oluşmuş kağıda benzer peteklerle döşelidir. Bir eşek arısı yuvası, kurucu ve yumurtlayıcı bir kraliçe, kısır dişiler olan işçiler ve yılın belli bir devresinde erkelerden meydana gelirmiş. Eşek arısı yuvası yalnızca tek bir mevsime mahsus olurmuş. Yumurtalarla dolu bir eşek arısı ilkbaharda kendisine bulduğu yuvada bir kaç hücre vücuda getirir, ilk yumurtalarını yumurtlar ve yumurtadan çıkan larvalarını getirdiği avlarla beslermiş. Onbeşer gün süren larva ve nimf dönemi sona erdikten sonra , dişi eşek arısı ilk işçilerini elde etmiş olurmuş. Bundan böyle işleri onlara bırakır ve kendisi sadece cemiyetini kalabalıklaştırmakla meşgul olurmuş.

Eşek arısı larvaları sekilsiz kurtlarmış ve onların yiyeceklerini işçi eşek arıları temin ederlermiş. İşçi eşek arıları kursaklarında getirdikleri et bulamacını onlara verirlermiş. Bunun için hergün çok sayıda sinek ve tırtıl avlarlarmış. Buraya kadar herşey güzel. Ama bal arısı kovanlarına saldırdıklarında durum değişiyor. Eşek arıları havada, kovan kapısı önünde ve hatta kovan içinde arıları yakalayarak öldürürler. Öldürdüğü arıların kanat ve kafalarını kopardıktan sonra geri kalan kısmı yuvalarına taşırlar, bunun yanısıra girmeyi başardıkları kovanlardaki balı da yerler. Özellikle kurak geçen yıllarda yarattıkları tehlike, kovanları söndürme boyutlarına ulaşabiliyormuş. Bu bakımdan, mücadele edilmeleri gerekirmiş. Tahmin edileceği üzere mücadele de, yuvalarını bulup yoketmek şeklinde olmaktadır.

Erkek eşek arılarıyla dişi eşek arıları sonbaharda çiftleşirlermiş. Yani, bu fotoğrafların çekildiği zamanlar aynı zamanda onların çiftleşme zamanlarıymış. İlk soğuklar başlarken de hemen bütün eşek arıları ölürlermiş. Sadece döllenmiş dişiler, kışı bir barınağın içinde geçirir ve ertesi ilkbaharda yeni yuvalar kurarak çoğalırlarmış ve bütün bu döngü tekrar başlarmış. İşte, yazının başında demiştim, bugünlerde ancak tek tük eşek arısı görülüyor diye. Çünkü geçtiğimiz günlerdeki soğuklarda çoğu ölmüşler. Ne kadar trajik bir durum...

Eşek arıları kovanlara saldırmalarının yanısıra, kendileri ve larvalar için şekerli madde ararken meyve bahçelerini basarak büyük zarar verebilirler. Hem şeker oranı oldukça yüksek olduğu için, hem de yemesi nispeten daha kolay olduğu için üzüm en sevdikleri meyvelerin başında gelir.

Yukarıdaki fotoğraflarda görüldüğü üzere, üzümleri gayet güzel yiyiyorlar. Eğer hasat döneminde olsaydı bu durum büyük problem yaratırdı. Neyseki, bu üzümler bağda kalmış olanlar. Onların hakkı sayılır.

Yer Fıstığı

2011-10-26T23:55:00.007+03:00

Keyif olsun diye biraz da yer fıstığı yetiştirdik. Daha doğrusu, yetiştirmişiz :) Bahsediyorlardı ama gidip görmemiştim. Bugün sökümü yapıldı. Bunları da ben göreyim diye yeşil aksamlarıyla beraber getirmişler. İyi etmişler... Yer fıstığı deyince sanki farklı bişeymiş gibi anlaşılabilir. Değil, bildiğiniz fıstık. Bunlar ayıklanacak, toprağından temizlenecek, kurutulacak, sonra da kavrulacak.

Yer fıstığı (Arachis hypogaea), baklagiller familyasından bir bitkidir. Fotoğrafta da görüldüğü gibi, toprak altında bitkinin köklerinde kapsüller, kapsüllerin içinde de tohumlar oluşur. Yenilen kısım da burasıdır. Aslında hiçbir bitki, ben meyve vereyim, tohum vereyim, insanlar da bunları yesinler diye vermez bizim yediklerimizi. Asıl amaç nesillerini devam ettirmektir. İşte bu kapsüllerin içindeki tohumlar %45-60 oranında yağ, %20-30 oranında protein, %18 oranında karbonhidrat, vitaminler ve madensel maddeler ihtiva ederler. Yağ sanayi ve çerez yapımı en çok kullanıldıkları alanlardır. Çerez dedik değil mi? Kavrulmuş tuzlu iç fıstık, kulağa ne kadar da hoş geliyor. Geliyor gelmesine de, kilo yapmaya da yi geliyor :)

Yer fıstığının gen merkezi Güney Amerika imiş. Oradan Avrupa ve Asya'ya yayılmış. Türkiye'ye ne zaman ve nasıl girdiği kesin olarak bilinmiyormuş ama ilk olarak Trakya'ya ve oradan da Ege, Akdeniz ve Güneydoğu Anadolu'ya yayıldığı düşünülmekteymiş. Osmaniye ve çevre ilçeleri ile Kahramanmaraş'ın bazı ilçelerinde önemli bir geçim kaynağı olan yer fıstığının borsası da Osmaniye'de oluşuyormuş. Diğer önemli üretim alanları da Anamur ve Mersin çevresi imiş.

İyi drene olmuş, gevşek yapılı, kumlu-tınlı, kalsiyumca zengin, organik maddesi orta derecede olan ve taban suyu yüksek olmayan topraklar yer fıstığı yetiştiriciliği için uygundur. Eh, bizim topraklar da buna uygundur.

Çerez merez dedik ama, sadece yemeye değil, beğeni belirtirken de bolca kullanılır fıstık. İçinde fıstık olan sözleri şöööyle bi düşünün bakalım... Mesela, "fıstık gibi." Bu yazı da yetti gibi, sanki. Tamam, burda kestik.

Denizli - Çal Seyahati

2011-10-15T23:54:00.012+03:00

Denizli'nin Çal ilçesine yaptığımız bu seyahat biraz yorucuydu ama güzeldi. Olayımız bir kaç gün önce Rıdvan abinin beni aramasıyla başladı. Olağan sohbetimizi yaptıktan sonra, konu nerden buraya geldi bilmiyorum ama, Rıdvan abi "bu yıl biraz Boğazkere şarabı yapmak istiyordum, geçenlerde Güney'e gittiğimde bir-iki telefon numarası almıştım onları aradım, Boğazkerelerin kesildiğini, ancak Çal'da bulabileceğimi söylediler, Çal'a gitmeyi düşünüyorum" dedi. Ben de, "aslında biraz Boğazkere iyi olur" dedim, Rıdvan abi de, " beraber gidelim" deyince, biraz sonra plan yapma safhasına geçmiştik bile. Üzüm bulma konusunda bize yardımcı olacak Muammer (Özkan) hocamla da konuştuktan sonra, iş yola çıkmaya kalmıştı. Bir önceki akşam konuştuğumuzda da, "sabah 07:00 de sende olurum" dedi Rıdvan abi. Ben, "şunu 06:00 yapsak nasıl olur" dedim, "tamam" dedi. Ama 1 saatlik kadar bir yanlış anlama olmuş, iyi de olmuş, saat 04:50'de geldi. İşte budur...

Ben gitmeyi daha çok gezi amaçlı düşünmüştüm ama gitmişken biraz Boğazkere de ben alayım dedim. Böyle olunca benim tekerlekli sandalyeye de yer kalmıyor haliyle. Ama Rıdvan abi ona bir yer buluyor. Daha önceki seyahatlerimizde olduğu gibi, bu seferki manzara da tam fotoğraflık oldu :)

Denizli'ye yaklaştığımızda Muammer hocayla haberleştik ve onu da alarak yola devam ettik. Çal'a varmadan İsabey kasabasına girdik, Muammer hoca baba evini gösterdi bize. Ardından hemen yakındaki kendi bağına uğradık. Üzümleri kesilmiş olan Sultani çekirdeksiz bağında kalmış olan üzümlerden bir salkım üzüm getirdiler. Ve ben çok şaşırdım. Erkenci olarak bildiğim bu üzümün bu tarihte halen asmanın üzerinde bu derece sağlıklı duruyor olması ilginçti. Etraftaki bağlarda da Sultani üzümleri üzerinde duran bağlar görmüştüm. İsabey'den hemen sonra sol tarafta, yoldan 1 km kadar içerde Küp Şarapları fabrikasının bulunduğu Mahmutgazi köyü var. Daha sonra da Çal ilçesi. Çal İlçesi, dünyaca ünlü ressamımız İbrahim Çallı ve Çalkarası üzümünün memleketi. 3600 nüfuslu, kendisi küçük ama adı büyük bir ilçe. Tarımsal üretimin çok büyük bir bölümünü bağcılık oluşturuyormuş. Ardından da biraz ayçiçeği üretimi, biraz da kekik üretimi geliyormuş. Çal'ı çok az (1,5 km kadar) geçince de Selcen beldesi var. Çok küçük bir belde ama 5 tane şaraphane varmış.

Selcen beldesinden 1o km sonra, Çal-Güney yolu üzerinde Kabalar köyü var. Muammer hocanın eniştesi Süleyman abinin köyü. Bize üzüm burdan ayarlanacaktı. Oraya vardığımızda, Süleyman abinin üzüm teslim etmek üzere Selcen'e şarap fabrikasına gittiğini söylediler. Biz de tekrar oraya döndük. Yaklaşık 20 traktörün üzüm teslim etmek üzere beklediği fabrikada, kendi traktörünü bir arkadaşına emanet ederek bizle tekrar köye döndü. Yolda, bağ kenarında üzüm yüklü traktör römorkları vardı. Yukarıda da Kabalar köyündeki kantarın yanında üzüm alan bir kamyon görülüyor. Traktörler getirdikleri üzümü kamyonun kasasına boşaltıyorlar. Üreticiler son üzümleri, önümüzdeki günlerde gelecek yağış vesoğuklardan önce toplayıp satma telaşındalar..

Selcen'den Kabalar köyüne giderken, üzüm alacağımız bağdaki üzümlere baktık, yağmurlardan sonra brix'leri (şeker oranları) epeyce düşmüştü. O üzümü almanın bir anlamı yoktu. Başka üzüm bakmak üzere köye döndük ve yukarıdaki kamyona üzüm getiren bir üreticinin üzümlerinden bir salkım getirdi Süleyman abi. Üzümün kendisi ve şeker oranı iyiydi. Bu üzümlerden almak üzere bağa doğru yola çıktık.

Biz bağa vardığımızda üzümler kesilmekteymiş. Goble terbiye sistemli bu bağ(lar)da, gördüğüm kadarıyla sıra araları 3 metre kadar. Sıra üzeri mesafe de sanırım 2,5 metre civarında. Buralardaki bağların çok büyük bir bölümü Goble terbiye sistemli. Telli, yüksek sistem bağlar da var ama benim gördüğüm yerlerde pek fazla değildi. Yine benim gördüğüm yerlerdeki bağlar sulanmıyorlardı. Sorduğumda, genelde bağların sulanmadığını söylediler.

İşte bu da bir Boğazkere salkımı. Benim az miktardaki Shiraz üzümlerimin arasına karışmış olan 5 kök asma var. Onların Boğazkere olduklarını düşüyordum. Neden düşünüyordum, çünkü daha önce Boğazkere üzümü görmemiştim, onun için de kesin karar verememiştim. Ama artık eminim :)

Yaprakları böyle çok güzel bir kırmızı renk almış. Bu renkleriyle de Boğazkere bağları seçilebiliyorlar. Boğazkere üzümünün memleketi Diyarbakır yöresi. Şaraplık üzümlerin bir çoğuna nispeten biraz daha büyük taneli bir üzüm. En belirgin özelliği çok güçlü taneni. Zaten adı da bu güçlü "tanen"in boğazı "kerme"sinden gelmektedir. Süleyman abiye, "buralarda Boğazkere yetiştirmeye nasıl karar verdiniz" dedim. "Kavaklıdere'nin teşvikiyle oldu, aşı kalemlerini ilk onlar getirdi" dedi.

Rıdvan abi, üzümleri üzümleri kasalara koyuyor.

Süleyman (Öztürk) abi, Muammer (Özkan) hocam, üzümünü aldığımız bağcı meslektaşımız ve Rıdvan abi. Askerlik hatırası gibi bir fotoğraf olmuş :) Bu da, Çal / Kabalar köyü hatırası.

Eh, artık bir tane de beni fotoğrafım olsun. Orada da tekerlekli sandalyeyle bağın içinde dolaştım yani :)

Bu bağın bulunduğu yerden ve çevresindeki arazilerden kazılarak verimli üst toprağın altındaki kil tabakası baraj yapımı için alınmış. 10-15 metre kadar aşağıya kazılmış. Yukarıdaki fotoğrafta karşı taraftaki yükseltiden de bu görülüyor zaten. Karşı taraftaki yüksek kısmın üzerinden Çal-Güney karayolu geçiyor. Bu yeri kazmadan önce üstteki verimli toprağı kazıyarak bir yere yığmışlar, killi tabakayı alıp aşağıdaki çakıllı kısma ulaşınca, bir kenara topladıkları verimli üst toprağı tekrar geriye sermişler. Ve, burada su birikebileceğini düşünmeme rağmen, ben tekerlekli sandalyeyle içinde çok rahat gezebildim, tekerlekler çamur bile olmadı, onca yağmurdan sonra. Bu bakımdan, buradaki bağların ilginç bağlar olduğunu düşünüyorum.

İsabey beldesinde yeni kurulmuş, bu yıl ilk üretimini yapacak bir şaraphanenin tanklarından bir bölüm.

Her üretici, pazarın hangi kesimine hitap edeceğine karar verip öyle üretim yapıyordur mutlaka. Ama bu kadar üzüm yetiştirilen, etrafınıza baktığınızda nerdeyse gözünüzün gördüğü yerin bağ olduğu, seçerek üzüm alma imkanlarının sonuna kadar açık olduğu bir yerde, kitle şarabı yapmanın haricinde daha özel üretim yapacak küçük tesislerin olmayışı da ayrıca değerlendirilmesi gereken bir konu. Ama yanlış anlaşılmasın kitle şarabı yapan buradaki tesislerin olmasına karşı değilim. İyi şarap meraklısı çoğu kişinin bu duruma burun kıvıracağını da bilirim. Ama olay bu kadar basit değil. Onlar olmasa bu kadar bağın üzümü nasıl değerlendirilebilir, nereye gider? Neyse, bu uzun bir konudur. Zaten yazı yeterince uzun oldu :)

Yine, çok güzel bir yolculuk ve gezi yapmama vesile olan sevgili Rıdvan abiye, bize yardımcı olan Muammer hocama, Süleyman abiye ve bağına gittiğimiz meslektaşımıza çok teşekkürler...

Bulgur Yapımı

2011-10-06T23:46:00.014+03:00

Aman bulguru kaynatırlar / Haydi bulguru kaynatırlar / Serine yaylatırlar / Aman serine yaylatırlar / Bizde adet böyledir / Aman bizde adet böyledir / Güzeli ağlatırlar / Aman çirkini söyletirler
Fidayda da Ankaralım Fidayda / Beşyüz altın yedirdim bir ayda / Gitti de gelmedi ne fayda / Başını da yesin bu sevda ..... Diye devam eder bu güzel Ankara türküsü. Bilmeyen yoktur. Neyse, beşyüz altınımız da yok zaten. Olsa da yedirsek :)
Biz, bulguru kaynattık, o kadar...

Bulgur Türkler'e has bir gıda maddesidir. Ülkemizde ciddi oranda tüketilir. Özellikle de kırsal kesimde. Bunun için de, bulgur köylü yiyeceği olarak görülür biraz. Yaklaşık 2-3 yıl önce pirinç fiyatları aşırı yükseldiğinde ise, pirinç yerine bulgur tüketmeleri salık verilmişti halkımıza, memleketimizin idarecileri tarafından. Öyle ya da böyle, bulgur bizim bulgurumuzdur, ayrı bir taddır. Geleneksel ve bize özeldir. Dimyat'a pirince giderken evde bulunandır. Garanti olandır. Sahi, bir de Dimyat'ın pirinci meselesi vardır değil mi? Dimyat, Mısır'da, Süveyş Kanalı ağzında Portsait yakınlarında bir limanmış. Eskiden Mısır'ın meşhur pirinçleri buradan gelirmiş Türkiye'ye. Rivayet odur ki, Dimyat'a pirinç almak üzere yola çıkan bir tüccarın bindiği gemi korsanların saldırısına uğramış. Haliyle tüccar da bütün parasını korsanlara kaptırmış ve bırakın pirinç almayı zar zor geriye dönebilmiş. İşleri kötüye gitmiş ve iflas etmiş. Bol buğday yetişen memleketi Karaman'daki tarlalarından kalkan buğdayı da gitmeden önce sermaye olsun diye bulgur tüccarlarına sattığı için kendi ev halkı da kışın bulgursuz kalmışlar. Bundan ala, "Dimyat'a pirince giderken evdeki bulgurdan olmak" olur mu...

Bulgur için uygun olan buğday sert buğdaydır. Her evde bulgurluk buğday üretilmiyor olabilir. Bu durumda, bir miktar buğday bulgurluk olanla değiştirilir. İçi ayıklanan bulgurluk buğday daha sonra yıkanır kaynatılmaya başlanılır. Ara ara su ilave etmek ve karıştırmak gerekir. Yeterince kaynadığı düşünüldüğü zaman kevgirle biraz alıp kontrol edilir, taneler yumuşadığında ve çatladığında olmuş demektir.

Yeterince kaynamış buğdaylar daha önceden yıkanmış ve temizlemiş bir sepetin içine alınırlar. Böylece suyu süzülmüş olur.

Sepetin içine alınan kaynamış buğdayın üzerine su dökülerek, buğdayların yıkanması sağlanır. "Soğuk su onlara şok etkisi yaparak diriltmez mi" dedim, meğer bunun için önceden sıcak su hazırlanmış, kovadaki su sıcakmış. Demek ki bu da bir püf noktası işin.

İşte bu, benim çocukluğumdan kalan lezzet. Her bulgur kaynatıldığında bir tabağa alır, üzerine de tuz eker, yerdik. Yine yaptım. Haşlanmış mısırın biraz değişiği. Aslında bunun için bulgur kaynatılmasını beklememek lazım. Bir avuç buğday alıp kaynatmak çok zor değil. Hatta, bu tat nasıl daha da zenginleştirilir üzerine de düşünülmeli.

Hasır ya da başka bir örtü üzerine ince olarak serilen (yukarıdaki daha da ince olarak serilecek) ve ara ara karıştırılan kaynamış buğday kurumaya bırakılır.

Kaynatılıp kurutulan buğdaylar, modern değirmenlerde ya da yukarıdaki gibi bir el değirmeninde kırılarak bulgur haline getirilirler. Fabrikasyon üretimde buğdaylar farklı boylarda kırılarak ve değişik boydaki eleklerden geçirilerek bulgur pilavlık ya da başka kullanım amaçlı olarak boylanmaktadırlar.
Ben, el değirmeninde kırılmış, nispeten daha iri olan bulguru tercih ederim.

Kırmızı Şarabın Rengi Üzüm Tanesinin Kabuğundan Gelir

2011-09-29T15:06:00.007+03:00

Kırmızı şarabın rengi üzüm tanesinin kabuğundan gelir. Sadece rengi mi, daha bir çok şey şaraba kabuktan geçer. Mesela tanen bunların en başındadır. Yani, "kabuk işte" denilip geçilemez...

İşte, şarabın muhteşem rengini veren kabuk. Bu haliyle bile çok güzel. Bir çiçek gibi. Ve tam da kabuklarla beraber ilk fermentayonların olduğu bugünlerde, renklerini, tanenlerini, tadlarını şıraya verip, gübre olarak tekrar bağa geri dönüyorlar.

Tanenin etli kısmının da böyle güzel bir dokusu var. Ve rengi de böyledir, yukarıda görüldüğü üzere. Tanenin bu etli kısmından çıkan su da çok soluk pembeye yakın bir renktedir. Kabukla beraber bekletildiğinde (ilk fermentasyonda) kabuktaki renk şıraya geçer ve kırmızı şarap olur. Daha işlemlerin en başında şıra alınır ve kabuk teması yaptırılmazsa, kırmızı üzümden beyaz şarap yapılabilir. Ki, örnekleri de vardır zaten. Bu şarapların rengi tam olarak beyaz üzümlerden yapılanların rengi gibi olmasa da, en azından yapım tekniği beyazlar gibidir.

Yukarıda da bir üzüm tanesinin giyinik ve çıplak hali görünüyor :) Tabi, üzümlerin sıkım işlemi taneler tek tek soyulup yapılmıyor. Kabuğuyla beraber preslenerek şıra elde ediliyor. Ve bu esnada çok az da olsa bir renk şıraya zaten geçiyor. Çok az rengin geçtiği şıralardan "blush şaraplar" yapılırken, üzümün çeşidine bağlı olarak, kimi zaman hiç, kimi zaman bir kaç saatlik kabuk teması sağlanarak elde edilen açık pembeden açık kırmızıya kadar renkli şıralardan da "rose şaraplar" yapılıyor.

Çeşitlere göre değişebilmekle birlikte, genel olarak şaraplık üzümlerin kabukları, sofralık üzümlerin kabuklarına nispeten daha kalındırlar.

Amerika Açık (US Open) 2011, Roger Federer ve Roger Federer İmzalı Orijinal Raket Boyutlarında Çikolata

2011-09-13T23:53:00.011+03:00

2011 Amerika Açık Tenis (US Open) turnuvası sona erdi. Akşam saatlerindeki maçları seyrettim, gece seyrettim, uyudum uyandım yine seyrettim. Velhasılı seyrettim de seyrettim... İlk başlarda Marsel'le heyecanlandık biraz. Sonra da beğendiğim tenisçileri takip etmeye devam ettim. Güzel maçlar oynandı. Kadınlarda Serena Williams ve Samantha Stosur finali oynadılar. Grand Slam tecrübesi ve bu turnuvadaki form durumuyla Serena'nın kazanacağını düşünüyordum ama finali Stosur kazandı. Erkeklerde ise finali 1 numara Novak Djokovic ile 2 numara Nadal oynadılar. Djokovic rüya gibi bir bir sezonu US Open'ı kazanarak devam ettirdi. Grand Slam'ler bitti ama tamamladı demiyorum çünkü sırada sezon sonu Masters turnuvası da var.

Turnuvanın en güzel ve dramatik maçlarından birisi yarı finaldeki Roger Federer-Novak Djokovic maçı idi. Çok güzel bir maçtı. Büyük zevkle ve Federer'i tutarak izledim. Federer ilk iki oyunu aldı, üçüncü oyunda iki defa maç puanı oynadı sonra da maçı 3-2 kaybetti. Burada seyircinin halt etmesi de var biraz diye düşünüyorum. Desteği abarttılar biraz, maç puanlarına ekran başından ben konsantrasyon sağlayamadım, Federer için de böyle gibiydi. Sonuçta ekselansları çok dramatik bir şekilde elendi. Ve sanki maçı ben kaybetmiş kadar üzüldüm...

Daha önceki bir yazımda bana hediye olarak getirilen, limitli sayıda üretilen orijinal raket boyutlarında ve Roger Federer imzalı bir İsviçre çikolatasını yazmıştım. Büyük olduğu için bir dolabı bu rakete ayırmıştık. Geçen Bayramda da açtık. Çikolatalığının güzelliği bir tarafa, görünüş olarak da çok güzeldi. Kıyamıyor insan. İstemeye istemeye de olsa bu raketi kırdık, gerisi malum :)

Raketi getiren Dr Rolf Sigg ve eşi Dürdane hanım arkadaşlarıyla bize uğradılar bugün. Sohbetimiz esnasında Dürdane hanım, "Bodrum'da aldığımız evi yaptırıyoruz, garajdan yukarıya bir asansör olacak, Mehmet bize geldiğinde bu asansörü kullanır, iyice yaşlanınca da biz kullanırız diyor Rolf" dedi. Ne diyebilirim ki, çok teşekkürler...

Gelmeden önce İsviçre'deki hobi bağının Riesling üzümlerini toplayıp fermentasyona bırakmış. Fermentasyonu oğlu takip ediyormuş. Bu yıl üzümleri biraz erken toplamışlar. Bizde de tam tersi :) Orada üzümlerinin çok fazla şekerlenmediğini, eğer şeker biraz daha yükselsin diye beklerlerse asidin düştüğünü söyledi. "Beyazda asit çok önemli, tanensiz bir kırmızı neyse, asitsiz bir beyaz da odur" diyor. Aklın yolu bir tabi...

Yeğenler, kuzenler, orijinal raketler ve çikolata raket.

Şeyla-Çağatay Ergenekon, Yakup İçgören ve Füsun-Erhan Yürüt İle Sohbet ve Şarap Tadımı

2011-09-09T23:20:00.020+03:00

Bundan üç yıl önce Çağatay'la ilk önce internet üzerinde tanışmıştık. Bana bir mail yazmıştı ve Bodrum'a geldiğinde ziyaret etmek istediğini söylüyordu. Bu yazışmamızdan kısa bir süre sonra gelmişti ve yüzyüze de tanışmıştık. Erhan abilerle de o Yaz tanıştık. Yakup beyle tanışmamız ise bundan biraz daha eski. Yakup beyin de bir bağı var.

Her ne kadar arkada pek farkedilmeseler de, bugünlerde toplanacak olan, bağda kalmış son üzümlerim, az miktardaki Adakarası üzümlerime de bir merhaba dedik.

Bu da bir yandan sohbet ederken, bir yandan şarap tatma faslı. İkisi bir arada olunca çok güzel oluyor tabi. Şeyla hanım gibi, şarabı bilen ve konuda yazan bir kişiden de, şarabımı beğendiğini, güzel olduğunu duyunca benim için herşey daha bi güzelleşiyor :)

Şeyla hanımın asıl mesleği Çevre Mühendisliği olmakla birlikte şarap kitapları da yazıyor. Çağatay'ın mesleği de finansla ilgili, özel emeklilik uzmanı. (umarım yanlış söylememişimdir Çağatay), ama onlar aynı zamanda bağcılar. Ergenekon Bağları öyle sırf keyif olsun diye dikilmiş bir kaç asmadan ibaret değil. Ciddi ciddi bağcılar yani.

Evet, son olarak ne diyoruz, tekrar görüşmek üzere...

Lezzet Dergisi Eylül Sayısında Ayfer Yavi'nin "Bodrum Bağları" Yazısı

2011-09-07T23:28:00.006+03:00

Lezzet dergisi yazarı Ayfer (Yavi) hanımdan bir mail almıştım, bizim bağı ve beni ziyarete gelmek istediğini söylüyordu. Haberleşmiştik ve daha sonra da arkadaşı Arzu hanımla gelmişlerdi. Bol bol sohbet etmiştik. Ayfer hanım bu ziyareti Lezzet dergisinin Eylül sayısındaki sayfalarına taşımış. Bu güzel yazı için kendisine teşekkür ediyorum...

Yukarıdaki sayfada Ayfer hanımın isminin altında "YAĞMUR BÖREĞİ" yazıyor. Peki nedir bu Yağmur Böreği derseniz, öncelikle, bu börek öyle bildiğiniz böreklerden değil. Bu böreğin güzel bir hikayesi, bir de amacı var. Bir de web sayfası var. Merak mı ettiniz, tıklayınız, okuyunuz efenim...

Thera Şarapçılık

2011-09-04T15:37:00.013+03:00

Sanırım 3 yıl oldu, belki de daha fazla. Almanya Rheingau-Lorch'dan Weingut Mohr 'un sahiplerinden Saynur Sonkaya Neher'den bir mail almıştım ve böylece tanışmış ve dostluğumuz başlamıştı onlarla. Almanya'dan arkadaşları Muğla'dan arazi alıp bağ tesis etmişler. Acaba nerede diye araştırırken benim siteye rastlamış, siteyi gezdikten sonra da mail yazmış. Daha sonra arkadaşlarının Muğla-Yerkesik'te bağ tesis ettiklerini öğrendim. 2010 yılında üretim izni alarak şaraphanelerinin faaliyete geçtiğini de yine internetten takip ederek öğrenmiştim.

Bir ay kadar önce Bodrum'dan bağı ziyarete gelen bir arkadaşla sohbet ederken, Thera Şarapçılık'tan Mustafa beyin, arkadaşı olduğunu söyledi, telefonla aradı ve konuştuk. Ve Bayramın ikinci günü de Mustafa (Al) beyin kendisi buradaydı.

Thera Şarapçılık Muğla merkez ilçeye bağlı ve il merkezine mesafesi 19 km olan Yerkesik Beldesinde kurulmuş. Gökova Körfezine uzaklığı 20 km olan Yerkesik'in bulunduğu platonun denizden yüksekliği de 600 m. Tarihi M.Ö III. yüzyıla kadar uzanan Yerkesik'in bu tarihlerdeki adı Thera imiş ve Karia'nın küçük bir kentiymiş. Thera şarapçılığın adı da buradan geliyor.

Thera Şarapçılık, Herman Josef Kreuzberg, Frank Josten ve Mustafa Al tarafından kurulmuş. Kendilerinin (ortakların) Almanya'da da bağ ve şarap işi yaptıklarını söyledi Mustafa bey. Şaraplarını Türkiye'de bir kaç yerde ve Almanya'da satıyorlarmış.

THERA 2009 Şarap Tanıtımı.

Mustafa beyle bağı gezdik, onların Almanya'daki işleri ve buradaki şarapçılık faaliyetleri hakkında, bu yöre ve bizim bağlarımız, planlarımız hakkında oldukça uzun sohbet ettik. Burayı çok beğendiğini ve ortaklarıyla da gelmek istediğini söyledi. İki şarabımı tattık beraber, "bu kadarını beklemiyordum" dedi. Bana getirdiği şarabı ise henüz tatmadım, tattığım(ız) zaman şarapla ilgili notları bilahare burada paylaşırım.

Bodrum Milta Marina Şarap Günleri

2011-09-01T23:52:00.035+03:00

Eylül'ün 1-2-3'ünde Bodrum Milta Marina'da, Büyülübağ, Chateau Nuzun, Doluca, Kavaklıdere, Kayra, Sevilen, Umurbey, Urla Şarapçılık, Vinkara, Vinolus ve Yazgan firmalarının katılımı ve Vinovasyon'un organizasyonuyla düzenlenen, Bodrum Milta Marina Şarap Günleri etkinliği tadımındaydım. Etkinliğin tanıtımında, tadımda 140 şarap olacağı yazıyordu. Sanırım 18-20 şarabın tadına bakmışımdır, belki de daha az.

Bu grup da, tadımları beraberce yaptığımız grubumuz. Rıdvan (Dursun) abi ve Füsun-Erhan Yürüt, Ayhan Güleyen ve oğlu Arda. Ve Erdal ve ben. Ayhan beyin bu tadım organizasyonu esnasında Bodrum'da tatilde olması ve tadımda olması çok güzel bir tesadüf ve sürpriz oldu.

Umurbey Vineyards'dan Yonca ve Nur hanımlar. Umur bey ile daha önce tanışmıştık. Bağbozumu yaklaştığı için için bağda imiş kendisi. Nur hanımı da gıyaben tanıyordum, o da beni ve bizim bağları biliyormuş aslında. İsabet oldu, böylelikle yüz yüze de tanışmış olduk

Başarılı Chardonnay'leri ve aldığı ödülle Şarap dünyasına etkili bir giriş yapan Vinolus.

Ülkemizin köklü şarap üreticilerinden Sevilen'in standındayız. Şansımıza az önce Enis (Güner) bey de gelmiş ve biraz sohbet etme şansı bulduk. Denizli-Güney'den bağbozumundan geldiğini söyledi. Bu yılın değişik ve oldukça iyi bir yıl olduğundan (en azından şimdilik öyle görünüyor), bağbozumundan, şaraplardan ve Aydın-Ortaklar'daki yeni fabrikalarından konuştuk biraz.

Buradaki şarapların az bir miktarını ancak tadabilip daha sonra da şaraplar hakkında yazmak pek de doğru olmaz aslında. Tatmadığım onca şarap olduğunu ve o kalabalıkta karışıklar olduğunu da gözönüne alarak aklımda kalan şarapları yazayım. Bu yazıyı okuyan birisi, "aa şu şarap da güzeldi" diyebilir. Dediğim gibi, tatmadığım çok fazla şarap vardı. Tadıma önce beyazlardan başladık. Aynı üzüm şaraplarını arka arkaya tattık. Benim açımdan beyazlarda, Vinolus Chardonnay, Sevilen Sauvignon Blanc ve Chardonnay, Umurbey Sauvignon Blanc ve Vinkara Narince güzel şaraplardı. Sonlara doğruydu bir de DLC Sultaniye-Emir tatmıştık. O da güzel bir şaraptı. Kırmızılardan da, Urla Tempus ve Kavaklıdere Pendore Syrah güzel şaraplardı. Son olarak da Kavaklıdere Tatlı Sert'i tattık. O da güzel bir kapanış yaptı.

Fotoğrafların tamamını FOTOĞRAFLAR sayfasından görebilirsiniz.

Garova Günlüğü Fotoğraf Albümü

2011-08-21T22:12:00.009+03:00

Nihayet Garova Günlüğü'ne Fotoğraflar sayfasını ekleyebildim. Bu ilk albüm üzüm fotoğraflarından oluşuyor. Fotoğrafı olan üzümlerin bazılarının bağdaki mevcudu sadece bir kaç asmayla sınırlı olmakla birlikte, fotoğrafların hepsi Garova Bağlarında çekildi. Sonraki albüm ise bizzat bağın kendi fotoğraflarından oluşacak.

Üzüm Zamanı 2 / Time Of The Grape 2

2011-08-01T23:19:00.009+03:00

Daha önce bir filmimiz vizyona girmişti. Filmimiz için salonları dolduran bütün izleyicilere, filmimize gösterdikleri teveccühten dolayı teşekkür ederiz...

Şimdi ikinci filmimiz vizyona girdi. Bu kadar yakın arayla olur mu derseniz, olur. Biz, başrol oyuncularına tabiyiz. Bu filmin baş rol oyuncusu Alphonse Lavalle. Bu bir devam filmi. Stüdyo yine Garova. Yönetmen, teknik ekip v.s yine aynı.

AlphonseLavalle üzümleri de olgunlaştılar. Geçen yıla göre 1 hafta - 10 gün kadar geç bu yıl. Ne denir, "geç olsun, güç olmasın" :)

Alphonse Lavalle salkımları konik yapıdadır ve ortalama 500-600 gr ağırlığındadır. Ancak 2 kg'a ulaşan salkımlara da rastlanır. "İyi de sen niye böyle küçük salkımlar çektin" derseniz, büyük salkımların da fotoğraflarını çektim, çektim ama büyük salkımlarda taneler daha sıkışık oluyorlar ve benim pek hoşuma gitmiyor. Bununla beraber, geçen yıllardaki yazılarımda büyük salkımlar var.

Alphonse Lavalle, Sinonimi Karatopalak, Enfes, Ribier. Sinonim nedir derseniz ; Sinonim : (Yun : syn ile onyma : ad) Aynı kategoride kullanılan aynı taksonu (takson : sınıflandırmada, alttüre kadar bir hiyerarşi içinde düzenlenmiş tüm birimlerin ortak adıdır) ifade eden iki ya da daha fazla sayıdaki bilimsel isim. Yani, kısaca diğer isimleri gibi bişey.

Bu durumda, bu üzüm için kullanılan isimlerden biri de Enfes. Aslında daha kolay ve daha güzel :)

İsviçreli Misafirlerim ve Orijinal Raket Ölçülerinde Roger Federer İmzalı Çikolata

2011-07-22T22:40:00.050+03:00

Öğle saatlerinde gelen arabadan inen kişi "Mehmet Vuran'ı aramıştık" diyerek kapıya doğru geliyordu. İçeride beni görünce "tamam" dedi. Sonra, arabada bekleyen diğer kişiler indiler. Ben de bahçeye çıktım, hoş beş ettik, tanıştık... Misafirlerim İsviçre'den. Daha önce haberleşmeden, benden tarif almadan burayı bulabilmişler.

Beni web sitemden tanıyorlarmış. Web sitemi çok beğendiklerini söylediler. Tenise olan ilgimi de buradan öğrenmişler ve bana taa İsviçre'den orijinal tenis raketi boyutlarında ve üzerinde Roger Federer imzası olan çikolata getirmişler. Bu sıcaklarda erimeden onu getirmek çok zahmetli bir iş. Zaten, Dürdane hanım da, "başkası için bu zahmete katlanmazdım" dedi. Çok teşekkürler Dürdane hanım. Ve bir de kendi yaptıkları bir Riesling (2009) şarabı getirmişler.

Beni web sitemden tanıyan kişiler Dr Rolf Sigg ve eşi Dürdane hanım. İsviçre'den arkadaşları olan Yaşar Değer ve eşi Adriana Değer'e "biz bu yakınlardaki bir köye gidiyoruz, hadi siz de geliyorsunuz" diyerek emrivaki yapmışlar. Ben de Yaşar beye, "umarım buraya geldiğinize pişman olmamışsınızdır" dedim. Bilakis son derece mutlu olduklarını söylediler. Bu iyi :)

Gelelim şarap mevzuuna; Dr Rolf'un İsviçre'de göl kenarında 160 adet asmadan oluşan küçük bir hobi bağı varmış ve bu bağın üzümlerinden şarap yapıyormuş. Bana getirdikleri şarap da bu küçük bağdan. Bulunduğu yerdeki hobi şarap grubunu kurmuş, şarabı bilen, şaraptan anlayan bir kişi. Ve Kimya Mühendisi. Bizim Evde Şarap Grubunun üye sayısını bilecek kadar burayla da ilgili. Zira emekli olduktan sonra Bodrum'a yerleşmek, sonra da küçük bir hobi bağı kurmak niyetindeler.

Şarap yapmaya ne zaman ve nasıl başladığımı anlattım. Hangi üzümlerden şarap yapacağımdan konuştuk. Bu üzümler Shiraz ve Zinfandel. Zinfandeli duyunca şaşırdılar. Bir bakıma "burayla ne alaka" dediler :) Ben o alakayı da anlattım :) Sonra şarapları tattık. Shiraz'ı beğendiler, Zinfandeli ise çok beğendiler ve büyük bir sürpriz olarak değerlendirdiler.(1) Ve ben Shiraz'ın yanına ikinci üzüm olarak Zinfandeli koymakla ne kadar doğru yapmış olduğumu bir kez daha görmüş oldum. Hoşumuza gitse de gitmese de Bodrum'un sıcak bir yer olduğu gerçeği ortada. Bununla birlikte Bodrum'un her yerinde aynı iklim söz konusu değil. Bodrum denildiğinde çoğu kişinin aklına Bodrum Merkez - Turgutreis arasındaki o yarımada gelir. Ama burası orası değil. Dağın kuzey tarafındaki bu yer, (herkesin bildiği) Bodrum'a göre daha serin. Bu durumu değerlendirmiş, kendimce denemelerimi yapmış ve sonuçlarını da görmüş birisi olarak, bu iklimde başka üzüm çeşitleri yetiştirme düşünce ve çabasının biraz maceraya kaçabileceğini düşünüyorum...

(1) ".... kısıtlı imkanlarla yapılan ama sonuçta çok iyi çıkan şarapları yudumladık - tabiki Zinfandel en büyük ve pozitif sürpriz oldu. ...." - Dr Rolf'ün daha sonra yazdığı mailden.

Üzüm Zamanı / Time Of The Grape

2011-07-16T23:50:00.008+03:00

Üzüm Zamanı filminin 2011 versiyonu vizyona girdi :) Garova stüdyolarında çekilen filmin yönetmeni Baba Bağcı. Görüntü yönetmenliği, ışık, boom operatörlüğü, ulaşım ve bilumum diğer işlerde Erdal Vuran. Benden de olsa olsa stüdyo şefi olur :)

Baş rol oyuncuları Cardinal üzümü ve Alphonse Lavalle üzümü. Görüldüğü üzere Cardinalllerin sahne sırası geldi. Alphonse'lar çekim sıralarının gelmesini bekliyorlar.

Kışın asmaları budadık, sonra hasarlı direkleri tamir ettik, sürdük, çapaladık, dere tepe düz gittik, az gittik, uz gittik, yağmurlardan geçtik, dolu risklerini atlattık. Hastalık ve zararlılarla mücadele ettik ve geldik bu günlere :)

Bu yıl havalar serin ve yağmurlu gittiği için üzümler geçen yıllara göre 10 gün kadar daha geç olgunlaştılar. Ancak bir yanlış anlaşılma olmasın; Cardinale'lerin hepsi olgunlaşmış değil. Olgunlaşmaya başlamış durumdalar ve olgunlaşan salkımlar seçilerek kesiliyorlar.

Cardinale Üzümü : İri taneli erkenci bir sofralık üzümdür. Tanenin rengi ilk başlarda pembemsi kırmızıdır, ama bu renk yanıltıcı olmasın, bu renkteyken bile tatlı ve aromalı bir üzümdür. Zaman ilerledikçe taneler koyu kırmızı bir renk alır, daha tatlanır ve aroma kazanır. 2 - 4 adet çekirdek ihtiva eden tanelerin şekli yuvarlaktır (biraz basık oval) ve ağırlıkları da 6-9 gramdır. Salkımları dallı konik bir yapı gösterir.

Bağda az miktarda mevcut olan bu üzüm de yardımcı oyuncu rolündeki Trakya İlkeren üzümü. En erkenci üzüm bu. Geçen Cuma günü (8 Temmuz) ilk hasat başlangıcı bu üzümlerle yapılmıştı.

Diğer yardımcı roldeki üzüm de Yalova İncisi. Bu üzümün de bağdaki miktarı az. Kendine has bir aroması olan güzel bir üzüm. Ama çok hassas. Yardımcı kadın oyuncu :)

Horoz Niçin Tek Ayak Üzerinde Durur?

2011-07-08T23:59:00.019+03:00

Horozlar neden tek ayak üzerinde dururlar? Tabi, bunu bilmek için, horozların tek ayak üzerinde durduklarını bilmek gerek. Bunu bilmeyen, neden tek ayak üzerinde durduklarını nerden bilsin ki. Aşağıda şekil a'da görüldüğü üzere, dururlar. Bu konuda yalnız da değildirler, leylekler de yaparlar aynı hareketi. Kanatlılar aleminde bunu yapan başkaları var mıdır, bilmiyorum. Çok da merak etmiyorum. Muhtemelen vardır..

Bahçedeki bu horozun güzel bir duruşunu yakalayıp fotoğrafını çekeyim derken tek ayak üzerinde durduğunu farketmemiştim, sonradan farkettim. Bu durumda akıla hemen o geyik bilmece sorusu geliyor; "horozlar neden tek ayak üzerinde dururlar?" Cevap : o tek ayaklarını da kaldırırlarsa ayakta duramazlar da onun için :)
Tabi olay bu kadar basit olmayabilir. Mesela; bir suç işlemiştir ve tek ayak üzerinde durma cezası almıştır. Belki de yalan söyleyecektir. Hem de kırk tane. O kadar tavuğun içinde aşağısı kurtarmaz. Hem, deyimi bile yok mu, "tek ayak üzerinde kırk yalan söylemek." Başka? Bir photoshop operasyonuna kurban gitmiş olabilir. Daha, daha? Denge çalışıyor olabilir. Uzakdoğu sporlarına merak salmıştır mesela. Dahası yok. Bu kadar saçmalama yeter :)

Beton Bağ Direği

2011-06-27T23:55:00.015+03:00

Bağcılıkta telli terbiye sisteminde destek sisteminin ana unsurlarından biri direklerdir. Direk olarak beton, ahşap ya da demir direkler kullanılır. Biz beton direkleri tercih ediyoruz. Bağ tesis aşamasında direklerin bir kısmını dışarıdan almış, bir kısmını da kendimiz yapmıştık. Şimdi kırılan ya da hasar gören direklerin yerine direk ihtiyaç oldukça direkleri kendimiz yapıyoruz.

Biz Beton Direkleri Nasıl Yapıyoruz?

Direkler 2 metre boyunda. İhtiyaç durumuna göre uzunluk artırılabilir. Direklerin içine demir koyuyoruz. Aynen kolon inşa eder gibi. 2 metreden biraz kısa 6 veya 7 numara kalınlığında dört adet demir kesiliyor ve bu demirler yukarıda görüldüğü gibi telle etriyeleniyor. Yukarıdaki fotoğraf büyütülürse tel etriyelerle 7-8 yerden çevrelendiği görülecektir. Direklerin uzunluğu 2 metre, gövdesi 10 cm x 10 cm ebadında. Bu durumda kare şeklinde etriyelenmiş demirlerin bir kenar uzunluğu 10 cm den daha kısa olmalıdır ki demirler betonun içinde kalsın. Bunun için de 7 cm x 7 cm civarında bir ebat uygundur. Daha sonra düz bir yere tahta kalıplar yukarıdaki gibi yerleştiriliyor. Yere naylon sererek üzerine tahtaları 10'ar cm aralıklarla dizmek yeterli. En kenardaki tahtanın sağlam durması sağlanarak, yine yukarıda görüldüğü gibi, 3-4 yerden bütün kalıp tahtaları tahta çıtalarla birbirine çivilenerek sabitleniyor, ki daha sonra beton dökülünce yerlerinden oynamasınlar.

Biraz çakıllı olmasında mahsur olmayan bir kumla beton hazırlanıyor. Ölçü ne dedim Erdal'a, "iki el arabası kuma bir torba çimento" dedi. Bu ölçüden 8 tane direk çıkıyormuş. Kalıpların içine betonu dökünce etriyeli demirlerin kalıbın zemininde değil ortada kalması için, hafifçe yukarı kaldırarak bunu sağlamak gerek. Kalıplara dökülen betonu sıkıştırmak ve üzerini mala ile de düzeltmek gerek. Direğin dikildiği yerde sağlam durması için belli bir bölümünün toprağa gömüleceğini düşünürsek (biz 40-50 cm derinliğinde bir çukura dikiyoruz) toprak seviyesinden hangi yükseklikten ilk sıra tel çekilecekse (bizde bu yükseklik 80 cm dir) orada bir delik bırakmak lazım direklerde. Bunun için de beton dökülürken o noktalara ince bir boru koymak yeterlidir. İlk sıra telin geçeceği bu deliğin daha yukarısına, üst sıra tellerin tutturulacağı V ya da T sistemi demirlerin takılmasını sağlayacak civatalar için de delikler bırakılmalıdır.

4-5 gün sonra yeni direklerin dökülmesinde kalıpları tekrar kullanabilmek için direkler kalıplarından çıkarılır ve kurumaları için yukarıdaki gibi dizilirler.

Füsun-Erhan Yürüt ve Ankara'dan Gelen Misafirlerimle Gordias Şarapları Tadımı

2011-06-22T23:35:00.013+03:00

Erhan abiler daha önceden bana Ankara'daki iki bayan arkadaşları Canan ve Saadet hanımlardan ve onlarla beraber şarap yaptıklarından bahsetmişlerdi. Daha sonraları da Canan hanımların bir şaraphane kuruyor olduklarını haber alıyordum ki, artık bu çabaları neticelenmiş. Irmalı Vineyards'ın kuruluşu tamamlanmış. Irmalı Vineyards'ın web sitesi nin çok yakın bir zamanda daha geniş bir içerikle yayında olacağını söylediler. O zaman bu siteyi ayrıca yazacağım. Canan hanım da beni ve Garova'yı ve tabi Garova Günlüğünü internetten tanımış. Eee, devir internet devri. Baksanıza, ortadoğudaki devrimler bile internet üzerinden organize olmadılar mı :)

Bir kaç gün önce Erhan abi aramış ve Canan hanımların Bodrum'a geleceklerini ve onlara da uğrayacaklarını ve tatmaları için kendi şaraplarından getireceklerini söylemişti. Erhan abi, daha piyasaya yeni çıkacak olan bu iki şarabı, Gordias Kalecik Karası Kırmızı ve Gordias Kalecik Karası Rozeyi, Mehmet'e gidelim orada hep beraber tadarız demiş. Füsun hanım karşılaştırma açısından bir tane de Likya Şarapçılığın İsinda Kalecik Karası Roze'sini getirmiş. Onların yanına naçizane benim roze denememi de ekledik. Kırmızının yanına da iki tane bizim ev şarabı kırmızılarımızdan koyduk.

Şarapları açıyorduk ki, Edip bey geldi. Bu hoş tesadüfle Edip bey de tadıma ve sohbete iştirak etmiş oldu. Şaraplara gelince; ben, hem Gordias Rozeyi hem de Kalecik Karası kırmızıyı beğendim. Ama hangisi denilirse, Roze daha başarılıydı. Roze severlere duyurulur. Füsun hanımla da bu konuda mutabık kaldık.

Konu bağcılık ve şarap olunca muhabbet bitmiyor tabi. Ama diğer yandan da zaman sonsuz değil. Tadım ve sohbetimizin sonunda ben Canan hanımlara bir daha başarılar diledikten sonra onları uğurlarken "tekrar görüşmek üzere" dedik...

Erhan abiler gelmeden biraz önce de Liseden arkadaşım, sevgili hemşom Ali (Ölmez) aramış ve yoldayız birazdan sana uğrayacağız demişti. Çok fazla, geniş geniş sohbet edememiş olsak da Ali'leri görmek güzeldi. Sevgili arkadaşım her izne geldiğinde bana da uğramayı ihmal etmiyor. Teşekkürler hemşerim....

Okul (Lise) Arkadaşlarımın Ziyareti

2011-06-18T23:51:00.007+03:00

Bundan 6 yıl önceydi, Liseden 9 arkadaşım (Yurdal, Bahadır, Erkan, Türker, Lütfü, Devrim, Ali Ölmez, Gültekin ve Özkan) ve bazılarının eşleri ve çocukları hep beraber aniden ziyaretime gelmişlerdi. 2 yıl önce de mezun olduğumuz Lisede 20. yıl buluşması düzenlemiş ve epeyce arkadaş o zaman da görüşmüştük. Sanırım 4-5 ay kadar önce de Devrim (Alkaya) "bahar aylarında seni ziyarete geleceğiz" demişti. Bahardan biraz yaza sarkan, Devrim, Erkan, Lütfü, eşleri ve çocukların ziyareti bugündü. Sohbet ve arkadaşları tekrar görmenin mutluluğu... Güzeldi...

Salkımlar Gelişiyor, Üzüm Taneleri Büyüyor

2011-06-14T23:55:00.002+03:00

Bağın kış bakımıydı, budamaydı derken, asmalar filizlendiler, salkımlar belirdi, çiçek açtılar, taneler oluştular...

Cardinale üzümü salkımları bu durumdalar. Şimdilik herşey yolunda gidiyor, inşallah böyle devam eder...

Zinfandel üzümü salkımları.

Mustafa Vuran ve Yeni Asmalar

2011-05-31T23:57:00.013+03:00

Bugün yeni aşılanmış asmaların ilk sıra telleri çekildi. Teller çekilirken Mustafa (yeğen) ile biz de oradaydık. Mustafa internette arama yapınca kendi fotoğrafı çıkmıyormuş. Çıksın diye Mustafa'nın isteğine uygun, Mustafa fotoğraflı yazdık bu yazıyı. İki de bir sorup duruyordu bana, fotoğrafını görmese yine kızacak(tı) :)

Yeni aşıların çoğu tel yüksekliğine kadar boylandılar. Havaların ısınmasıyla birlikte daha hızlı büyüyorlar. Rüzgarın kırmaması için ve yan kolların düzgün bir şekilde oluşması için geç kalmadan tele bağlanmaları gerek.

Yaklaşık 2 ay önce aşılanmış olan bir asma. Görüldüğü üzere bir çok sürgün çıkmış. Bu sürgünlerden en düzgün ve en güçlü olan bırakılarak diğerleri kesilip atılacak. Bırakılan ve ilk sıra tele bağlanan bu sürgün ana gövdeyi oluşturacak. Bu işlemin bir an önce yapılması gerekiyor bu asmada. Çünkü, kesilip atılacak olan sürgünler boşuna besin harcıyorlar. Tek bir sürgün kaldığında bütün besin maddesi o sürgünün gelişmesine yönlenecek...

Bağ Direklerinin Dikilmesi

2011-05-26T23:45:00.014+03:00

Modern bağcılıkta, asmanın büyümesi ve gelişmesinin kontrol edilmesi esastır ve bunu sağlamak için, değişik destek malzemelerinden de faydalanılarak asmalara uygun şekiller verilmektedir. Bağcılıkta "Terbiye Sistemi" veya "Terbiye Şekli" denildiğinde; Omcalara verilen şekil ile bu şekli oluşturan organların üzerine yerleştirildiği destek sisteminin kombinasyonu anlaşılmaktadır.

Bu asmalarda da daha öncekilerde olduğu gibi "Kordon Terbiye Sistemi" uygulunacak ve destek sisteminde direkler ve teller kullanılacak. Direkler, beton, ahşap veya metal olabilir. Biz 25 yıl önce beton direkle başladık, beton direkle de devam ediyoruz. Direkler Erdal üretimidir :)

Yeni bir bağ değil, mevcut bağa küçük bir ilave. Geçen yıl Mart ayında anaçlar dikildi. Geçtiğimiz Mart ayında aşı yapıldı. Direkler dikiliyor. Ardından ilk sıra teli çekilecek ve asmalar tele alınacaklar. Bağ tesisinde bu aşamaya kadar yapılanlar için tıklayınız

Roland Garros 2011 - Alkışlar Marsel İlhan'a

2011-05-25T23:07:00.010+03:00

Maçı ATP web sayfasından takip ettim. Görüntülü değildi ama, anı anına puanları görüyordum. Misafirlerimi uğurladıktan sonra ancak izlemeye başlayabildim ve maçın final seti, yani 5. seti oynanacaktı. Nefesimi tutarak izledim. Her puanda "Hadi Marsel, hadi Marsel..." diyordum. Müthiş bir heyecandı. Bir de maçı izleyebilsek, hele bir de kazanabilsek daha da müthiş olurdu. Ama maalesef final setini 13-11 kaybettik ve tabi maçı da...

Eğer 30 numaralı seri başı Guillermo Garcia Lopez'i yenip bu turu geçseydi hem bir sürprize imza atmış olacaktı, hem de 3. turdaki rakibini daha kolay geçebileceğini düşünüyordum. 3. turdaki rakibi 1. turda 6 numaralı seri başı Tomas Berdych'i destansı bir maçtan sonra yenen dünya 140 numarası Stephane Robert ya da 49 numara Fabio Fognini olacaktı. Ben Stephane Robert olmasını istiyordum, çünkü bir daha öyle oynayamayacağını düşünüyordum. Nitekim oynayamamış da ve Fognini'den sadece 3 oyun alabilmiş ve üç sette yenilmiş. Çeyrek finalde Djokovic'e kadar uygun bir kura vardı bana kalırsa... Ama neyse, olmadı. Teşekkürler Marsel, sen böyle oynamaya devam et...

Eurosport - Tenis - Alkışlar Marsel'e

Kanatlarının Altına Almak

2011-05-23T23:50:00.002+03:00

Kanatlarının altına almak... Tam da böyle bişey olsa gerek... Sıcak, rahat, huzurlu, güvenli...

Bağın Minik Misafiri

2011-05-21T23:50:00.010+03:00

Geçen yıl bağda minik yavru bir tavşan görmüştük. Hatta, onu yakalayıp getirmiş ve besleyip büyütmek istemiştik. Ama birgün boyunca hiçbişey yememişti ve yakaladığımız yere götürüp doğaya bırakmıştık. Zarar vermesinler diye de köpekleri bağlamıştık.

Bağın bu yılki konuğu bir kuş. Her yer kuş dolu, dolu olmasına da bu minik kuş asma yaprakları arasına yuva yapmış. Oraya yumurtlamış ve yumurtalar üzerine kuluçkaya yatmış. Bağda çalışırken Erdal görmüş. Fotoğraflarını da o çekti. Onu rahatsız etmemeye çalışıyoruz. Aslında ne kadar garip, üzümler olgunlaştığında kuşlar yemek için gelecekler, biz çok kızacağız ve kovalamak için uğraşacağız. Şimdi ise, asma dalları arasına yuva yapmış bu kuş güven içinde yavrularını çıkarsın diye bekliyoruz...

Biz, çok küçük yapılı bir kuş olan bu kuşun bu kadar büyük yumurtaları nasıl yumurtlayabildiğine şaşırdık :) Bir de, çok müthiş bir yuva yapmış. Bakın, kocaman bir kuş tüyü bile getirmiş yuvasına. Bunun yanında kumruların yuvasını görseniz şaşırırsınız. Ağaç dalı üzerine üç beş ince çalı çırpıdan derme çatma bir yuva yapar. Nasıl olur da yumurtalar oradan düşmez, nasıl olur da ufak bir sallantıda dağılmaz, o da ayrı bir konu. Bu kuşun yuvası ise hakikaten müthiş. Küçücük kuş bunu nasıl yapmışsa yapmış işte...

Trakya İlkerenler Çiçek Açıyor

2011-05-16T23:57:00.005+03:00

Trakya İlkeren üzümü, Tekirdağ Bağcılık Araştırma Enst. tarafından, Perlette çekirdeksiz üzüm ve Alphonse Lavalle üzümünün melezlenmesinden elde edilen ve son yıllarda epeyce popüler olmuş olan çok erkenci bir çeşit. Bizim bağda bir miktar mevcut ve onlar da çiçek açmaya başladılar...

Prof Dr. Ertan Anlı, Umut Ülkümen ve Ahmet Berk'in Ziyareti

2011-05-08T23:53:00.015+03:00

Umut beyi bir kaç yıldır gıyaben tanıyor olmama rağmen yüz yüze tanışmak bugüne kısmetmiş. Hem de Ertan hocayla beraber. Ertan hocanın Umut beyin arkadaşı olduğunu ve zaman zaman onu ve bağını ziyarete geldiğini daha önceden duymuştum. Ertan hocayla tanışmayı ben de istiyordum. Onun için bu ziyaret çok iyi oldu...

Umut beyin, Mumcular yakınındaki Bahçeyaka köyündeki bağı, içinde meteoroloji istasyonu da olan çok düzgün tesis edilmiş bir bağ. Bağdaki Shiraz, Cabernet Sauvignon, Merlot ve Petit Verdo üzümlerinin kaliteli ve farklı klonlara ait fideleri Fransa'dan getirilmiş. Benim de zaman zaman ziyaret ettiğim bir bağ.

Prof Dr. Ertan Anlı hoca, Ankara Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Gıda Mühendisliği Bölümü Öğretim Üyesi. Uzmanlık alanı da "Şarap Teknolojisi ve Kimyası - Alkollü İçkiler Teknolojisi ve Kimyası" Böyle olunca ben de sınava giren bir öğrenci gibiydim :)

Bol bol şarap tattık ve sohbet ettik. Şaraplar(ım) Ertan hocadan geçer not aldılar. Ben de haliyle çok mutlu oldum tabi. Umut bey de bana "bu gece rahat uyursun" dedi. Uyumaz mıyım hiç Umut bey, hem de nasıl...

Ahmet Berk bey Mimar. Şair ve ressam İlhan Berk 'in oğlu olduğunu ise sonradan öğrendim. Benim kazadan önce, sanırım 1998 yılıydı, iş yerim Tarım İlçe Müdürlüğüne giderken Kumbahçe sahilinde karşılaşmıştık bir gün, çarşıya yürüyordu. Tanışmıyorduk ama ben onu tanıyordum. Birden durdum ve "merhaba efendim, nasılsınız?" dedim. Birden bire olunca hafiften bir şaşkınlık ve güzel bir tebessümle yanıtlamıştı beni. Bu vesileyle, 2008 yılında kaybettiğimiz üstadı saygıyla anıyorum...

Davul, Zurna ve Ben

2011-04-30T23:55:00.008+03:00

Davul, zurna ve ben. Bu yaşıma geldim, davullu zurnalı bir çok düğünde bulundum ama davul ve zurna şimdiye kadar hiç kulağımın bu kadar yakınına gelmemişti :) Çağırdım, "çalın bakalım" dedim. "Bir de fotoğraf çektireyim." Bunda, elimdeki rakı kadehinin etkisi var mı derseniz, yok. O işin görüntüsü. Arkadaşlara eşlik ediyor olmak için. Zaten hepi topu içtiğim de bir yudum ancadır. Yani, amiyane tabirle, içip zurna olmadığım gibi, olmuşluğum da yoktur. Maksat muhabbet...

Her ne kadar "davulun sesi uzaktan hoş gelir" diye bilinirse de, hem zurnanın hem de davulun sesi yakından da gayet güzel :) Buyrun size küçük de bir örnek, tıklayınız.

Düğün, Erdal'ın (bilmeyenler için, kardeşim olur kendisi) kayınbiraderi Nail'in düğünü. Bu vesileyle Nail ve Zehra'ya da burdan mutluluklar dilerim. Ege'nin birçok yerinde olduğu gibi bizim yöremizde de geleneksel düğünde erkek evinde davul zurna çalınır. Cumartesi günü öğleyin başlar, Pazar günü devam eder, Pazar öğleden sonra "gelin alma" ya gidilir, düğün kız evinde de devam eder ve akşama doğru gelinin alınıp gelinmesiyle sona erer.

Garova'nın Kuzucukları

2011-04-08T23:58:00.010+03:00

.
Bir tanecik koyun var çiftlikte. Kendi sürüsünden ayrılıp (alınıp) bize geldiğinde insanlarla ilişkisi pek sıcak değildi. Biraz "güre" idi. Bize alışsın diye uğraştık, sonra da çok insancıl oldu :) Otlağa gittiğinde mesela, tek başına otlamak istemeyen, yanında birini isteyen duruma geldi...

Geçenlerde iki tane kuzusu oldu. Biri dişi, biri erkek. Önce doğan erkek. Erkek kuzu doğduktan bir süre sonra ayağa kalkıp emzirmeye başlamıştı ama, dişi kuzu biraz güçsüzdü ve bir türlü de emzirmiyordu. İlk sütünü biberonla içirdik ona. Koyunun da ilk kuzuları bunlar ve koyun da bu duruma hemen alışamamıştı, ilk başlarda biraz huysuzluk yaptı. Sonra o da alıştı.

Şimdi biraz büyüdüler artık ve hoplayıp zıplıyorlar. İlk doğduğunda biraz zayıf olan dişi kuzu şimdi daha hareketli ve daha oyunbaz. Yakalamak da biraz güçleşti. Anaları otlağa gittiğinde, eğer yanında kimse yoksa otlamıyor, durmadan bağırıp duruyordu. Şimdi kuzularıyla gidiyor otlağa ve artık ne sesi çıkıyor ne sedası...

Nisan Yağmuru

2011-04-02T23:50:00.016+03:00

Mart değil, Mayıs da değil, illa da Nisan yağmuru. Şarkılara, şiirlere konu olmuş. Heralde tam da bahara denk geldiğindendir. Neyse, tarımsal üretim yapıyorsanız eğer, işin romantik yönüyle değil, gerekliliğiyle ilgilisinizdir. Tam da bugünlerde olduğu gibi...

Epeyce zaman olmuştu yağmur yağmayalı. Ekinler ve otlar sararmaya yüz tutmuştu. Eğer biraz daha yağmur yağmasaydı çiçekler de geçecek, bahar daha kısa sürecekti. Baharı da uzatmış oldu bu yağmur. Herşey o kadar birbirine bağlı ki, baharın kısa sürmesi, çiçeklerin erkenden solması, arıların daha az çiçeğe konması, bal üretiminin bile düşmesi demek mesela... Yağmur yağması gerekli ve güzel de, dolu riski de her zaman mevcut tabi ki. Sabah daha hava aydınlanmadan şimşek ve gök gürültüsüyle uyandım. Biraz sonra da yağmur başladı. Bir ara sanki dolu yağacak gibi oldu. Bağdaki az miktardaki Trakya İlkerenler filizlendiler ve eğer dolu yağsaydı bu asmalar için hiç iyi olmazdı...

Bu arada, ayaklarımdaki alçılar yaklaşık bir ay önce alındılar. Artık iyiyim. Topsuz antrenmalara başladım, yakında yeşil sahalara dönerim :)

Şarap Her Zaman Tirbüşonla Açılmaz !

2011-03-17T23:57:00.006+02:00

Şarap her zaman tirbüşonla açılır :) Arada başka yollarla açıldığı durumlar da olabilir mi derseniz, olabilir. Mesela tirbüşon olmadığı bir durumda illa da şaraba ulaşılmak isteniyorsa, mantar şişenin içine ittirilebilir veya böyle şişenin boynunu da vurabilirsiniz. Ama ne demişler, istisnalar kaideyi bozmaz.

Yukardaki şişe bana "Bottle Shock" filmindeki bir sahneyi hatırlattı. Chateau Montelena ' nın sahibi, bir görüşmeye gitmişti, yanında da bir şişe şarap vardı. Görüşmeyi beklerken çok güzel bir haber aldı ve büyük odanın içinde elinde şarap şişesiyle deli gibi koşmaya başladı. Şarap şişesini açacaktı, ama neyle? Tam o esnada duvarda asılı olan Samuray kılıcını gördü ve kılıcı bir hamlede aldı, kınından çıkardı ve aynen yukardaki gibi şişenin boynunu kesti. Çok güzel bir sahneydi. Ama benim Samuray kılıcım yok, zaten yukardaki şişenin boynunu da kesmedim. Kasadan alırken kırıldı :)

Bağcılıkta Ay Takvimi

2011-02-23T23:53:00.016+02:00

Bundan bir buçuk yıl kadar önce yazdığım bir yazıda, "İncirin bandırılmasının zamanı konusunda da ince bir detay var; İncirin ay karanlık olduğu dönemde bandırılacağına, dolunayda bandırılırsa kışın pek dayanmayacağına, kurtlanacağına ve bozulacağına inanılır" diye yazmıştım.

Ay dolunayken yani, "ay aydınlık" iken tarhana karılmaması, mercimek, nohut vs. gibi bakliyatların hasat edilmemesi hususları eskiden beri bilinen ve mümkün mertebe riayet edilen durumlardır. Dolunayda işlenecek ve depolanacak bu ürünlerin haşerat zararlarına maruz kalacaklarına inanılır.

Kereste yapılmak üzere kesilecek ağaçların ise dolunayda kesilmemesi gerektiği, bu dönemde kesilen ağaçların kerestesine kurt düştüğü (düşeceği) çok yaygın bir inanıştır. Her ne kadar günümüz teknolojisi ve ilaçlamaları ile bunun önüne geçmek artık mümkün olabilecekse de, geçmişte buna göre hareket edilmiştir ve günümüzde de buna uyanlar vardır.

Fıçı üreticisi Tonnellerie Nadalie'nin web sitesinde ise; "Ayın son çeyrek evresinde, ay ışıkları kaybolurken, yani ağaçtaki rutubetin en düşük düzeyde olduğu dönemde, ONF’nin denetiminde kesilen meşe ağaçları önce kütük haline getirilir, sonra da fıçı tahtasına dönüştürülür" denilmektedir.

Gence Alton ise Hürriyet gazetesindeki 11.07.2010 tarihli Rhys'ın Sırları başlıklı yazısında, "...... Sahibi Harvey’e göre en ideal üst toprak, iri kil ile kırık taş karışımı. Bu sayede asma açlıkla tokluk arası bir dengeye kavuşuyor. Kevin Harvey bunu KDK, yani organik kimyada katyon değişim kapasitesi analizleriyle ortaya çıkarmış. Hem bu denli bilimsel çalışıyor hem de kiminin büyücülük olarak değerlendirdiği biyodinamik bağcılık prensiplerini uyguluyor. Bunun doğa kanunlarının dışında hareket etmemek uğruna gerekli bir disiplin olduğu inancında.
Haksız da sayılmaz. Ay takvimine endeskli, biyodinamik tarımda aslında sonsuz potansiyel var. ...." diye yazmıştır. (Gence Alton'un bundan bir önceki yazısı "Rhys : Bu İsmi Unutmayın!" başlıklı yazısı için tıklayınız)

Bundan üç yıl kadar önce ise bir bağbozumu toplantısında bana, "İtalya'dayken üzüm hasadının ay karanlıkken yapıldığını duymuştum, bunun gerçekliği nedir?" diye sorulmuştu. Yani, taneler olgunlaşmış ve hasada gelmişse, ayın durumunu ne kadar bekler onu da bilemiyorum doğrusu.

Bodrum yarımadasındaki mandalina bahçelerinde de budamaların ay karanlıkken yapıldığını duymuştum, biliyordum...

Geçtiğimiz günlerde de web sitem ve blogumu Fethiye'den takip eden Altan Çelik arkadaşımdan, "Sitenizde kış budamasının başladığını belirtmişsiniz. Merak ettiğim konu şu : Bizim bu taraflarda ne tür bitki olursa olsun budaması için "ay eskisi"ni beklerler. Yani ayın dolunaydan sonraki 14 gününde budamaya gayret gösterirler. Ağaçların ve bağların gövdesindeki su çekilmiş olacağı için daha az ağlayacağı ve olası kış donlarından daha az etkileneceği düşünülür. Babam da emekli bir Ziraat Teknikeri olarak şimdiye kadar onun da azami ölçüde bu hususa dikkat ettiğini fark ettim. Siz de budamalarınızda bu hususa dikkat ediyor musunuz? Yoksa ay eskisi / ay yenisi gibi kavramların pek etkisi olmadığını mı düşünüyorsunuz? Çünkü biz de bir kısmını budadık ama ay hilale dönüp yeni aya geçince ara verdik" diyen bir e-posta almıştım.

Sonuç : Bağ çok büyük olmadığı için zaman kısıtımız yoktu ve ay takvimine uyma yönünde bir inanışımız da zaten vardı. Ve zaten buna uymakla kaybedeceğimiz bişey de yoktu. Biz de bu konuyu konuştuk, değerlendirdik ve ay takvimine uymaya karar verdik ve budamayı buna göre yaptık...

Aksona, Aksona Mehmet, Aksona Mancorna

2011-02-03T23:52:00.005+02:00

Sevgili abim, sevgili dostum Aksona Mehmet'in, teknesi Aksona Mancorna ile çıktığı Akdeniz Seyahatini daha önce yazmıştım. Kendisini bu seyahate uğurlarken yaptığı konuşmada “Biz Bodrum’un ruhuyuz! Buradan bu gün çıkacağımız yolculukta birçok ülke gezeceğiz. Bodrum’un ruhunu açık denizlerde yaşatacağız. Gezeceğimiz ülkelerde Bodrum’un süngercilerinin hep var olduğunu, bu mesleğin hala devam ettiğini göstereceğiz..." demişti.

Aksona Mehmet'in web sitesi yenilendi ve Akdeniz seyahatinin fotoğrafları, süngercilik fotoğrafları ve diğer fotoğraf ve bilgiler sitede yer alarak, konusunda çok önemli bir kaynak oldu...

Bu Da Oldu; Ayaklarım Alçıda

2011-01-19T23:53:00.011+02:00

Çok komik, kaşla göz arasında bir kaza(cık) ve ayaklar bu halde. Tekerlekli sandalyeden düştüm. Öne doğru çok yavaş, ağır çekimde bir düşmeydi bu. Kendimi yavaşça yan tarafa doğru koyuvermiştim. O esnada ayaklarım altımda kalmış sanırım. Zaten iyice hassaslaştıkları için olan olmuş. Ne zaman? Bir hafta önce. Sol ayağım şişmişti. Sağ ayağımda da vardı şişme ama çok değildi, daha sonra inmişti. Ben de berelenme falandır diye hastaneye gitmek istemedim. Daha doğrusu öyle olmasını geçirdim hep içimden. Ama daha sonra şişlik pek de inmeyince ve üstüne üstlük hafif bir morarma da olunca bize de hastanenin yolu göründü...

Netice; Sol ayak bileğimde kırık, sağ ayak bileğimde çatlak. Şimdilik atel alçıya alındı. Bu alçıda 12-13 gün kadar kalacak, bu arada şişliği falan inecek ve asıl alçı o zaman yapılacak(mış). O da 30 gün kadar kalacak(mış). Yani toplam 45 gün kadar bir süre. Ooof of, nasıl geçer bu alçılarla bu kadar gün bilmiyorum ki...

Blogumu takip edenler İşmen Bağlarını da, onlarla dostluğumu da bilirler. İşte onlardan da Haluk (İşmen) abi bir kaza yaşamış. Bir kaç günlüğüne İstanbul'a giden Haluk abi, Bodrum'daki çiftliğine dönmek üzere havaalanına gidecekken, yolda bir arabanın çarpması marifeti sonucunda Bodrum yerine hastaneye gitmek durumunda kalmış. Bu hayat ne kadar garip böyle yaaa... Herşey bir şaka gibi sanki... Hadise dün olmuş. Ama ben geçmiş olsun demek için bugünü beklemiştim. Buradan bir kez daha geçmiş olsun dileklerimi iletiyorum...

Garova'da Pazar Günü Ziyaret ve Sohbetleri

2011-01-16T23:57:00.008+02:00

Yalıçiftlik'e yeni yerleşmiş olan Ulvi (Doğan) bey ve eşi Dilek hanım. İlk defa geliyorlar, onlarla bugün tanıştık. Gülnar hanımla beraber geldiler. Bulmak zor değil ama yine de bilen birisiyle gelmek daha kolay tabi. O bilen birisi de Gülnar hanım :)
Köpekleri (adını unuttum) de vardı ve epeyce mutluydu, hatta pek ayrılası da gelmedi. Bizimkiler bağlıydılar. Ama ona pek fazla da ses çıkarmadılar zaten. Sanki bıraksak anlaşacak gibiydiler.

Gülnar hanım Mustafa'ya yeni kitabını getirmiş. Mustafa için onu imzaladı ve Mustafa da Gülnar hanıma teşekkür etti. Kitap; Genç Kaşifin Doğa Rehberi - 1 / TÜRKİYE'NİN AĞAÇLARI Çocuklara ağaçları (ve tabiki doğayı) tanıtan ve sevdiren çok güzel bir çalışma. Çocuklar için düşünülmüş ama bence büyükler için de gayet uygun. Kitabın yazarı Gülnar hanım, resimleyen de Tim Davis. Günün sorusu da burda geldi Mustafa'dan. Mustafa kitaba bakarken bana, "amca bu kişi de (Tim Davis) buraya geldi mi?" dedi :) Ee, çocuk haklı aslında bunu sormakta :)

Mustafa Karaöz şefim bir kaç tane aşı kalemi almak için uğradı bugün Ufuk abiyle beraber. Yalıçiftlik ve Kızılağaç'a geçiyorlardı. Önümüzdeki günlerde Zirve Dağcılık ve Doğa Sporları Kulubü Marmaris şubesiyle gerçekleştirecekleri gezinin güzergah çalışmasını yapacak ve kendi küçük bağına uğrayacaktı. Ben de Zirve yazısı görünsün diye montu öyle tutuyorum :)
Onların hemen ardından da Yalıçiftlik'ten Mimar İsmail abi ve Ersin kaptan geldiler.

Nida abi ve oğulları Cem ve Erdem. Nida abiyle tanışalı 2 yıl kadar oluyor sanırım. İstanbul'daki işinden kendini bir şekilde emekli edip Bodrum-Turgutreis'e yerleşmiş bir kişi. Tanışmamızın hikayesi de şöyle; İstanbul'daki bir arkadaşı (Mete bey) şarap yapmak istiyormuş, internette araştırma yaparken bodrumbaglari.com 'a rastlamış ve site çok hoşuna gitmiş. Oradaki tarife göre şarap yapmış ve Nida abiye de, "Bodrum'a gidince Garova'ya benim yerime gidip hem oraları gezer hem de Mehmet beye teşekkür eder misin?" demiş. Nida abi ilk bunun üzerine gelmişti. Daha sonra da ziyaretleri devam etti. Geçen yaz arkadaşıyla beraber de gelmişlerdi (yandaki fotoğraf) ve o zaman Mete abiyle de tanışmıştık...

Garova'da Bağları Budamaya Başladık

2011-01-08T23:53:00.006+02:00

Asmalarda kış budamaları sert yapılır ve o yıl oluşan çubuğun %85-98 i kesilip çıkartılır. Budama zamanı, yaprak dökümü ile ilkbaharda gözlerin sürmesi arasındaki zamandır. Ve biz de budamaya başladık.

Kış budaması nedir ve nasıl yapılır? Fotoğraflarla anlatımı için tıklayınız.

Budamaya başladığımız bugün, budamayla ilgili böyle çok güzel de bir mail aldım. İşte bilgiyi paylaşmanın güzelliği de bu...

İzmir, Çeşme'deki evimin bahçesinde 10 adet asmam var yıllardır araştırmama rağmen nasıl budayıp bakım yapacağımı bir türlü öğrenemedim, verilen bilgiler ya anlaşılmazdı ya da yanlıştı. Sizin sitenizde özellikle budama konusundaki resimli ve anlatımlı tarifiniz inanılmaz açıklayıcı ve anlaşılır, şimdi asmalarımı nasıl budayacağımı en azından pratik olarak biliyorum. Doğa aşığıyım ve ağaçlarımın çiçek açtığı zamanlar onları seyretmek bana büyük mutluluk veriyor, hele çocuklarımın ve torunumun o ağaçlardan meyve koparmaları, üzüm salkımlarını özenle keserek yemeleri, bu ürünleri sadece manav tezgahlarında değil de bize sunan doğa harikası o ağaçlardan koparmaları da ayrı bir zevk. Bundan böyle onlara daha güzel üzümler yedirmeme yardımcı olduğunuz için tekrar tekrar teşekkür ederim.

Garova'da Kalabalık Bir Pazar Günü

2010-12-26T23:55:00.008+02:00

Bugün oldukça yoğun geçen günlerden birisiydi. Öğleyin saat 11:30 civarlarında Çiftlikköy'den Gülnar ve Nihan hanım geldiler. Bugün geleceklerini dün haber vermişlerdi. Fazla vakitleri yoktu ama yine de güzel bir sohbet için ve konuşacaklarımız için yeterliydi... Onları uğurladıktan az bir süre sonra yine Çiftlikköy'den İsmail bey ve Ersin Kaptan geldiler. Onlarla sohbet ederken Aksona Mehmet'in kulaklarını çınlatmıştık, şu işe bakın ki, onların gitmeye hazırlandıkları sırada Aksona Mehmet ile yeğeni geldiler. Onlar da Çiftlikköy'den :) Onların hemen ardından, haftasonu için İzmir'den Bodrum'a gelmiş olan Nail abim ve arkadaşı Sevda hanım geldiler. Yine tam o sıralarda bir araba daha geldi ki, onlar durmadılar.

Aksona, Kale Dağından bizim buranın fotoğrafını çekmiş, onları getirdi bana. Daha sonra bir gün gelecek, sünger fotoğrafları getirecek, İtalya gezisi fotoğraflarını getirecek, geniş geniş onların sohbetini yapacağız. Bu arada Aksona'nın web sitesi de yenilenmiş ve daha güzel olmuş. İleriki günlerde içeriğin daha da zenginleşeceğini, Sünger ve Süngercilik konusunda önemli bir kaynak olacağını söyledi.

İncir Ağaçlarında Budama

2010-12-24T23:56:00.020+02:00

İncir ağacı her yıl tepe gözünün sürmesiyle toprak koşullarına da bağlı olarak, kısa veya uzun yıllık sürgünler meydana getirir. Bir yaşlı dallar üzerindeki yan gözler ya hiç sürmez ya da çok azı sürer. Doğal büyümesine bırakıldığında ana dallar devamlı uzunlamasına büyürler ve ağacın alt kısımları çıplak kalır. Kuvvetli gelişmeksizin devamlı uzayan ana dallar, sonunda ürün yükü ve yaprak ağırlığını taşıyamayarak sarkarlar. Bu şekilde uzayıp sarkma sonucu ağaç tacının ortası açılır, güneşle karşı karşıya kalır ve güneş yakmaları ortaya çıkar. Ayrıca dalların sarkması toprak işlemesini de güçleştirir. Bu şekilde kendi doğal gelişmelerine bırakılan, budanmayan ağaçlar zayıf düşer ve erken yaşlanırlar. Ürün miktarı ve kalitesi de düşer.

Şekil Budaması : Fidanlarda şekil budamasıyla istenilen yükseklikte, düzgün, dalları orta sıklıkta, düz, kuvvetli ve birbiriyle dengeli gelişmiş, çok sayıda ürün verebilecek sürgünlere sahip tacı olan bir ağaç yetiştirmek amaçlanır. Kuvvetli büyüyen ağaçlar hafif, normal büyüyenler orta, zayıf büyüyenler kuvvetli budanırlar.

Normal olarak fidanlar zeminden en çok 1 metre yükseklikten budanırlar. Bu yükseklik 60 cm. ye kadar indirilebilir. İlk ana dalları oluşturmak amacıyla seçilen yükseklikten ve uygun 3-4 göz üzerinden budanan genç ağaçta yaz mevsiminde budamalar yapılır. Ana dalların gelişmesini teşvik etmek üzere toprak yüzeyinden ve gövdeden çıkmış olan asalak sürgünler çıkarılmalıdır. İlk kış budamasında 3-4 iskelet ana dal seçilir. Bu ana dallar ağaç gövdesi çevresine eşit olarak dağıtılmalıdır. Aralarında 10-15 cm. mesafe bırakılmalıdır. Seçilen 3-4 ana dal 30-50 cm. mesafeden budanır. İkinci kış mevsiminde yapılacak budama her bir ana dalın ucuna yakın olarak çıkan iyi gelişmiş yan dallardan 2 veya 3 tanesinin seçiminden ibarettir. Ağaç yukarıya veya dışa doğru büyüyerek, bir vazo şeklini alacak biçimde terbiye edilmiş olmalıdır.

Ürün Budaması : Ürün budaması verim çağındaki ağaçların şekillerini korumak ve ağacı fizyolojik dengede tutmak amacıyla yapılan seyreltme ve kısaltma budamalarından oluşur. Seyreltme budamasında, budanacak dallar ve sürgünler dibinden kesilir. Sıklaşmış dal ve sürgünler, çatal ve çapraz dallar, birbiri üstüne binmiş dallar kesilir.

Gençleştirme Budaması : İlgisiz ve bakımsız kalan incir ağaçlarında gövdelerde çürümeler meydana gelir, dallar gelişigüzel uzar ve sarkar, çürüyen gövdeler hastalık ve zararlı yuvası haline gelir. Böyle ağaçlarda ürün miktarı ve kalitesi düşer. Bu durumdaki ağaçlarda sert budamalar yapılır. Buna kabaklama budaması da denir. Ağacın dallarının nerdeyse tamamına yakını kesilir. Ama bunun da bir usul erkanı vardır :)

En Önemli Not : Budama ağaçlar yapraklarını döktükten sonra (Aralık-Ocak-Şubat) yapılır.

Diğer Önemli Not : ) Yukarıda bahsedilen budamanın detaylarına Erbeyli İncir Araştırma Enstitüsünün web sitesinden ulaşabilirsiniz. Eğer; Okuduklarınız size karmaşık gelirse, takmayın kafanıza. Genel olarak budama konusunda biraz bilginiz varsa, işte şekil şemal bu :)

Bahçenin yeşil döneminin fotoğrafları için tıklayınız.

Sonbaharda Asma Yaprakları

2010-12-14T23:51:00.008+02:00

Kırmızı bu yaprağa çok yakışmış. Hande Yener'in şarkısındaki gibi;
"belki birazcık bozuldun, ruhun belki can çekişiyor
belki biraz da kızardın ama sana kırmızı çok yakışıyor"
Asmaların ruhuna bişey olduğu yok da, yapraklarının birazcık bozulduğu, renk pigmentlerinin can çekiştiği doğru :)

İşte, bir güzel yaprak grubu daha. Ama geçtiğimiz haftasonundaki soğuk, yağmur ve lodos onların da bir çoğunu yerlerinden etmiş omalı...

8 ay önce minnacık bir yaprak olarak doğdu. Büyüdü, gelişti. Onca yağmur, rüzgar, güneş gördü. Yapısındaki yeşil renkli klorofil pigmentleriyle asmanın fotosentezindeki görevini yerine getirdi. Bize güzel üzümler verdi ve şimdi de gidiyor. Toprağa düşecek ve gübre olacak...

Sonbaharda bağdaki renk cümbüşü çok güzel oluyor. Ama her yıl olmuyor. Bazı yıllar sonbaharda soğuklar erken geliyor ve yapraklar erkenden dökülüyor. Bu yıl ise havalar çok güzel gitti, yapraklar asmalar üzerinde daha uzun kaldılar ve sararıp kızardılar. Yukarıdaki fotoğraf 10 gün kadar önce çekilmişti. Bağın sadece bir bölümündeki asmalar böyleydiler. Diğer bölümlerdeki asmaların yaprakları dökülmüştü. Yaprakların erken dökülüp dökülmemesinde asmanın yaşı, üzümün çeşidi, toprağın yapısı gibi faktörlerin de etkisi oluyor.

İşmen Bağlarını Ziyaret

2010-12-08T23:01:00.005+02:00

Öğleden önce kahvaltı sıralarında Haluk (İşmen) abi aradı. Az bir süre cep telefonundan konuştuktan sonra, "ev telefonundan konuşalım" dedi. Zaten bunu hep söyler. Türk Telekoma ya da Cem Yılmaz'lı reklamlarına hayranlığından değil tabi. Cep telefonunun muhtemel zararlarına maruz kalmamamız için. Ve tabi haklı da :) Epeyce konuştuk... Bugün öğleden sonra bir projenin ön çalışması için Tarım İlçe Müdürü ve Ziraat Bankası Müdürünün geleceğini söyledi, beni de davet etti. Geri kalanını da gelince konuşuruz, biraz muhabbet ederiz dedi. Eh, öyle de oldu... Hava da muthiş güzeldi.

Volkan Tunaşat Hocanın Ziyareti

2010-12-07T23:54:00.009+02:00

Tenis hocası ve aynı zamanda basketbol antrenörü olan Volkan hocamla bu yazın başında Rıdvan abilerle geldiklerinde tanışmıştık. Rıdvan ve Haluk abinin arkadaşı olan Volkan hocam artık emekli ve taze bir Karaovalı. Tam Karaova'da sayılmaz ama olsun :)

Volkan hocam, yaz başında geldiği günden beri burayı ve burda içtiği şarabı anlatıyormuş :) ve epey bir zamandır da buraya gelmek istiyorlarmış. Bana bir de hediye (The World Atlas Of Wine) almışlar. (Bu güzel kitap için tekrar teşekkürler Volkan hocam.) Rıdvan abiyle geleceklermiş ama Rıdvan abi de bir kaç aylığına İstanbul'da. Bugün, hocam, eşi Zeynep hanım ve arkadaşları Bige hanım geldiler. Biz de kendi atlasımızda dolaştık, biraz şarap içtik ama bol bol sohbet ettik...

Son Tarla Domatesleri

2010-12-04T23:47:00.007+02:00

Bir önceki yazı "Son Keçi Sürüsü" idi, bu yazı da "Son Tarla Domatesleri" oldu. "Son"lardan gidiyoruz, hayırdır inşallah :)

Bugün toplandı bu domatesler. Pek albenisi yok, biraz lekeli, biraz ecüş bücüşler belki ama, çok önemliler, çok değerliler. Yok, yok, hani geçenlerde domates zam şampiyonu olmuştu ya, öylesi parasal bir değer değil bu bahsettiğim. Bu, tadla, doğal olmakla, son olmakla ilgili... Bağın hemen yanıbaşına yaz başında dikilen ve yazın sonuna doğru dalları kuruyan domateslerin, sonra gövdelerinden tekrar filiz verip dallanarak, kurumaya direniyor olmaları ve ısrarla domates vermeye devam etmeleriyle ilgili... Lezzetiyle ilgili birşey söylemiyorum, onu da bilenler biliyordur zaten...

Son Keçi Sürüsü

2010-11-27T23:36:00.009+02:00

Başlık sanki "Son Mohikan" der gibi oldu. Belki de öyledir. Eskiden koyun sürüleri, keçi sürüleri varmış buralarda, hatta "vardı" da diyebilirim. Çünkü bazılarını hatırlıyorum. Şimdi tek kalan sürü bu. "Herkesin aklı bir olsa keçiye çoban bulunmaz" diye bir söz vardır, bilir misiniz? O hesap yani... Herkesin aklında turizm sektöründe çalışmak olunca, keçiye çoban da, tarlaya saban da bulunmaz. Sonra da ortada ne sürü kalır ne de tarım kalır...

Hava kapalı, biraz da rüzgarlıydı bugün. Rüzgar lodos olduğundan hava soğuk değildi. Ama ne olur ne olmaz ben yanıma ince battaniyemi de almıştım. Üşütüp bir de onunla uğraşmayı istemem. Sonra da Mustafa'yla gezmeye çıktık. Biraz daha, biraz daha derken, biraz biraz uzaklaştık evden. Keçileri de görünce "hadi fotoğraf çekelim" dedik. Fotoğraflar çektik ve sürünün genç bir ferdi ile tanıştık. Bu delikanlının adı Metin'miş. Anasından biraz erken ayrılmak zorunda kalmış. Bu erken ayrılığın karşısındaki dirayetinden dolayı adını Metin koymuşlar. İlerde de bu sürünün tekesi olacakmış :)

Mustafa'cığım olmasa benim böyle gezmem bu kadar kolay olmaz. O hem engebeli yerlerde giderken bana yardım ediyor, üstelik de kendisinden beklemediğim bir güçle :) Hem de fotoğrafları çekiyor. En büyük Mustafa. Mustafa maximum :)

Eskibağlar Şarapçılık - Şarap Mahzeni ve Yapımı

2010-11-04T00:04:00.015+02:00

Daha önce burada mahzen yapımı hakkında yazmış ve fotoğraflara yer vermiştim. O fotoğraflar ve yapım tekniği hakkındaki bilgiler Baha hocamdan idi.

Yine aynı teknikle yapılmış olan bu mahzen ve fotoğrafları ise Eskibağlar Şarapçılık'tan. Eskibağlar Şarapçılık, Öküzgözü ve Boğazkere'nin memleketi Elazığ'da kurulmuş olan yeni ve küçük bir şaraphane. Eskibağlar Şarapçılık hakkında geniş bilgiye web sitelerinden ulaşabilirsiniz.
http://www.eskibaglar.com.tr/

Yamaç bir arazi varsa eğer, mahzeni yapmak biraz daha kolay. Önce mahzenin yerleştirileceği yerdeki toprak alınıyor ve inşaata hazır hale getiriliyor.

Kemer yapı için uygun aparatla mahzenin yapımına başlanıyor.

Mahzen yavaş yavaş ortaya çıkıyor.

Ön cephe ve kapı çok güzel olmuş...

Bitmeye yakın halde mahzenin iç kısmı.

En yukarıdaki fotoğrafta da mahzenin yapımı bitmiş, içerisine şarap ve fıçı konulmuş. Bu mahzene güzel şarapların girmesini, burada dinlendikçe daha da güzelleşmelerini dilerim...

Cumhuriyet Bayramımız Kutlu Olsun...

2010-10-29T15:52:00.003+03:00

.
.

Lodostan Sonra Kırık Bağ Direkleri

2010-10-22T23:56:00.004+03:00

Burada ilkbaharda ve sonbaharda şiddetli lodos esiyor. İlkbahardaki lodos filizlere zarar veriyor. Sonbahardaki lodos ise bağ direklerine zarar veriyor. Aynen yukarda olduğu gibi, direkler kırılıyor. Teller şimdilik bir ağaçla desteklenmiş durumdalar. Budama esnasında bu direkler sağlamlarıyla değiştirilecekler.

Direklerin kırılmasında, direklerin sağlamlığı, ne sıklıkta dikildikleri, rüzgarın şiddeti, asmalardaki dal yoğunluğu gibi faktörlerin etkisi var. Her sene 3-5 direğin tamiri gerekiyor.

Daha az rüzgar tutmaları için, bağın şiddetli rüzgara maruz kalabilecek bölümlerindeki asmaların bazılarının dalları uçlarından kesiliyor. Yapraklar döküldüğünde bu sorun kendilinden ortadan kalkacak aslında. Çünkü yapraklar rüzgarın çok tutulmasına neden oluyor.
.
.

Yazdan Kalma Bir Üzüm Fotoğrafı

2010-10-18T23:45:00.004+03:00

Eskiden tek kanal döneminde yayın kesilirdi bazen. Hemen bir manzara resmi gelirdi ekrana. Şimdiyse böyle aksaklıklar olduğunda genellikle reklam giriyorlar. Neyse, diyeceğim şu; Ben de yazmayalı epeyce oldu. Bi nevi yayın kesilmesi gibi bişey. Hemen bir manzara. Üzüm, sağlığa yararlıdır. Göze de :)
.
.

Yaz ve Kış Sebzelerimiz

2010-10-04T23:52:00.008+03:00

Köyde yaşamanın güzel taraflarından biri de kendi ihtiyacımız olan bir çok şeyi üretebilmemiz. Bunlardan bazılarını hazır almak daha kolaydır aslında. Maliyet olarak daha ucuza gelebilir veya gelmeyebilir :) zahmete katlanmazsınız vs. ama ne yediğinizden emin olamazsınız. Daha doğrusu yediğiniz şeyin nasıl yetiştirildiğinden emin olamazsınız. Biz daha çok yaz sebzelerimizi kendimiz yetiştirirdik. Bu sene durum biraz değişecek.

Kendi ihtiyacımız için tetiştirdiğimiz yaz sebzeleri; Domates, biber, patlıcan, kabak, börülce, bamya, hıyar, maydonoz, kavun, karpuz. Yukarıda da biber, patlıcan ve domatesler var.

Yaz başı ve ortasında bir çok kabak bitkisi (kabakları) vardı ama yaz biterken sayıları azaldı, 3-5 kabak yater artık :)

Normal patlıcanların yanında bir kaç tane de bu patlıcanlardan var.

Burda da pırasaların ve maydanozların bir bölümü var.

Ispanakların erken çıkması için bir kısmı erken ekildi ve sıcak bir tohum yatağı sağlamak amacıyla da üstü örtüldü.

Bazı sebzelerin ekileceği/dikileceği yer hazırlanıyor. Hangi sebzeler? Kış sebzeleri. Bu yıl kış sebzeleri de yetiştirilecek artık. Yetiştirilmesi konusunda hepimizin hemfikir olmasına rağmen, bu konudaki en hevesli kişi baba bağcı. Yetiştirmemizdeki ana fikir yine aynı, kendimiz yetiştirelim, ne yediğimizi bilelim...

Ve iş başı. Ekim-dikimi zamanı. Ispanak, lahana, karnıbahar, soğan, bakla, brokoli, dere otu, köklü turp, hardal otu, kırmızı pancar, pırasa. Sanırım bu kadardı :) Bir ara marul da dikilecektir. Rokanın, havucun falan da adı geçiyordu ama, son durum nedir bilmiyorum. Başka bir kenarda da 3-5 kök enginar var. Enginarın yer seçiciliği yok zaten. Unutulan sebze varsa (hatır olmasın) bilahare onlar da dikilecektir :)

Marsel İlhan Türk Telekom İzmir Cup 2010 Finalinde / Marsel İlhan ATP Klasmanında İlk 100'e Girdi

2010-09-26T22:58:00.011+03:00

Geçen hafta Bosna Hersek'te ATP Challenger serisi Banja Luka tenis turnuvasını kazanan Marsel İlhan, yine bir ATP Challenger serisi turnuva olan ve bu yıl üçüncüsü düzenlenen İzmir Cup'ta geçen yıl olduğu gibi yine finale yükseldi ve -maalesef- yine geçen yıl olduğu gibi finalde kaybetti. Bu maçtaki yenilgiyle geçen hafta Banja Luka'da başlayan 9 maçlık galibiyet serisi de son bulmuş oldu. Ancaaak, finale çıkmasından elde ettiği puanlarla (60 puan) ATP dünya klasmanında ilk 100'e girdi. Ve, ilk yüze giren ilk Türk tenisçi oldu. Bu, şu demek; Artık ATP turnuvalarına ana tablodan direkt olarak katılabilecek. Ve ilk olarak önümüzdeki hafta ATP Dünya Turu etabı Malezya Açık’ta ana tabloda raket sallayacak ve sonrasında Japonya Açık için Tokyo’ya geçecek.

Maça gelince; Şampiyonluk maçında, 4 numaralı seribaşı Marsel İlhan'la 2 numaralı seribaşı Hint raket Somdev Devvarman karşılaştı ve maçı Somdev Devvarman 6-4 ve 6-3’lük setlerle kazandı. İlk setin başında 3-1 öne geçen Devvarman, sonraki oyunda servisini kırdırınca Marsel 3-3’ü yakaladı. İlk setin onuncu oyununda üst üste yaptığı hatalarla 0/40 geriye düşen Marsel'in çift hatası ise sete noktayı koydu. İlk seti 6-4 kazandıktan sonra ikinci sette 4-1’lik üstünlüğe ulaşan Devvarman, avantajını son oyuna kadar korudu ve bu seti de 6-3'le, maçı da 2-0'la kazanarak şampiyonluğa ulaştı.
.
Marsel İlhan, puan vuruşlarında rakibine 17-16 üstünlük sağlamakla birlikte, puan vuruşu demek, basit hata riski demek :) Bu da 29 basit hata olarak döndü Marsel'e. Ama olsun, cesaretli olmak lazım. Bugün çizginin biraz dışına düşen ve basit hata olan toplar, yarın çizginin içine düşer...

Marsel İlhan yaptığı açıklamada, bir hafta boyunca kendisine destek olanlara teşekkür ederek, "Geçen sene bir söz vermiştim. Bu sene şampiyon olmak istemiştim. İlk 100'e girdiğim için çok mutluyum. Seneye inşallah şampiyon olacağım" dedi.

Derin Kuyu Pompasının (Dalgıç Pompa) Kuyuya İndirilmesi ve SU

2010-09-25T23:51:00.007+03:00

Ben kuyunun başına gittiğimde derin kuyu pompası indirilmiş, pompaya bağlı diğer borular yerleştiriliyordu ve elektrik sistemi döşeniyordu. 12.08.2010

Ve işte ilk su. Beklenildiği üzere çamurlu.

Oldukça soğuk bir su. Geldiği derinliğe bakılırsa bu da normal tabi. Suyun çamurluluğu azalmaya başlıyor. Tamamen berraklaşması için epeyce akması gerekecek.

Dalgıç pompanın yerleştirildiği ve suyun ilk çıktığı gün sevgili arkadaşım Nermin (Cengiz) de buradaydı misafirim olarak. Bu heyecanımıza Nermin de ortak oldu...
Su yavaş yavaş berraklaşıyor.

Kuyunun son hali. Böylelikle, yıllardır keşfi yapılan ancak çeşitli sebeplerle ertelenen derin kuyu kazılması işinin de sonuna gelindi.

Akifer : Boşlukları tamamen yeraltı suyu ile dolmuş olan, bu suyu bir noktadan diğerine iletebilen, tabanında geçirimsiz bir seviye ile sınırlanmış olan ve bir kaynak olarak, ekonomik olarak su verme özelliğine sahip jeolojik oluşumlardır.

Garova'da Su Kuyusu (Derin Kuyu) Sondajı

2010-09-21T23:50:00.006+03:00

Derin su kuyusu işi yıllarca ertelendikten ve bu zaman zarfında suyun yeri babam tarafından defalarca keşfedildikten sonra, nihayet sondaj zamanı geldi. 31.07.2010

Bir çok kez keşfi yapılmış noktaya sondaj makinası kuruluyor.

Belirlenen noktadan sondaj işlemi başlıyor.

Bir miktar (sanırım 3-5 metre kadar) delme işlemi yapıldıktan sonra, delici uç (matkap ucu) yukarıya çıkarılıyor.

Sondaj işlemi, yerin, dönen delici uçla (matkap) delinmesi ve açılan bu kuyu deliğinin içine özel bir deterjanın karıştırıldığı su verilmesi ve üzerine de hava püskürtülmesi yoluyla oluyor. Yukarıdaki de, hava kompresörü ve sondaj borularını taşıyan kamyon.

Biraz delindikten sonra matkabın ucu yukarıya çıkarıldı demiştim yukarıda. Biraz daha genişçe açılan üst kısımdaki bu deliğe 2 metre kadar boyunda demir bir boru yerleştiriliyor. Daha sonra sondaj işi yeni bir matkapla bu borunun içinden devam ediyor. Kazı borularının uç uca eklenmesinde ve daha sonra boruların yerleştirilmesinde bu demir borunun çok büyük bir işlevi oluyor.

Sondaj işleminde, açılan kuyu içerisindeki matkabın parçaladığı kaya ve toprak parçalarının üzerine, içine özel bir deterjan karıştırılan su veriliyor. Ve orada çok yoğun bir köpük oluşuyor. Küçük toprak ve kaya parçaları da bu köpüğün içine karışıyor. Ve bu köpüğün üzerine kompresörden çok güçlü bir hava verildiğinde köpük kuyu ağzına (yüzeye) kadar yükseliyor. Dolayısıyla da içindeki toprak ve kaya parçaları dışarı atılmış (taşımış)oluyor. Aynen yukardaki gibi.

Üzerindeki köpük söndükten sonra ortaya çıkan killi toprak. Kazının ilk safhalarında daha çok killi toprak çıkıyor. Taşlı tabakaya gelmek ise suya yaklaşıldığının işareti oluyor. İlk günün sonunda düşündüğümüz derinliğe kadar inildiği halde henüz suya rastlanılmamıştı. Tabi bu da herkeste bir endişeye neden olmuştu. Hatta biz, acaba güzel bir sürpriz olur da, daha az bir derinlikte suya rastlar mıyız diyorduk. Güzel sürprizden vazgeçtik. Ya su çıkmazsa... Herkes o geceyi biraz endişeli geçirdi.

Ertesi gün sabah sondaj tekrar başladıktan biraz sonra su bulundu. Ve tabi endişe de yerini gülen yüzlere bıraktı. İşin tekniği gereği kazıya biraz daha devam edildi. Çünkü kazı derinliğinin son noktasına kadar boru yerleştilemiyor daha sonra. Bunun da hesap edilerek sondaj derinliği belirleniyor.

Yukarıda sondaj kuyusundan yükselen köpüklü su görülüyor. Bu köpüklü suyun fazlalığı kuyunun tabanında bulunan sudan kaynaklanıyor.

Son bölümde çıkmış olan taşlı kazı materyali. Ben de buradan kibrit kutusuna yakın büyüklükte bir kaya parçası almıştım hatıra olarak. Ne de olsa 124 metre yerin altından kopup gelmiş bir kaya parçası. Her zaman bulunmaz :)

Açılan kuyudan delici matkabı taşıyan borular ve delici uç çıkarıldıktan sonra, bir an evvel kuyuya borunun yerleştirilmesi gerekiyor. Çünkü kuyunun çeperlerinden kopacak taş ve/veya kaya parçaları alt kısma düşerek, tıkanıklığa sebep olabilir.

Borular uç uca eklenerek açılan kuyuya yerleştiriliyor. Sanırım bu boruların her birinin boyu 4 metreydi. En alta çeperi deliksiz olan boru yerleştiriliyor. Daha sonraki 4 metrelik boru delikli boruydu. Ondan sonraki deliksizdi. Bir delikli, bir deliksiz şekilde belli bir yere kadar yerleştirildikten sonra daha yukardakilerin hepsi deliksiz borulardan yerleştiriliyor ve ve en son kuyunun ağzı kapatılarak bırakılıyor.

Şimdilik bu kadar. Çünkü buraya kadar yapılan işlemler arama ruhsatıyla yapılan işlemlerdi. Şimdi tekrar izin alınacak ve kuyunun başına elektirik çekilecek, sonra kuyuya dalgıç pompa (derin kuyu pompası) indirilecek.

Çatal Ağaç Dalı (Çatal Değnek) İle Su Aramak

2010-09-17T23:49:00.012+03:00

Çocukluğumda kuyuya su almaya gittiğimizi hatırlıyorum. Hani, çeşme başı muhabbetler olur ya, bizdeki kuyu başı muhabbetiydi. Bir çok kişi birbirini ya kuyu yolunda ya da kuyu başında görebilirdi. Hemen hemen her evin su sarnıcı vardı ama, içme suyu için kuyuya gidilirdi. Sonra şebeke suyu geldi, sarnıçlar önemini biraz kaybetti, kuyuya gitmeler de bitti.

Yukarıda bahsettiğim kuyular, etrafı taşla örülmüş klasik kuyulardı. Bundan 10 yıl kadar önce ise kendi arazimizde bir derin kuyu açtırmak fikri hasıl oldu. Bunu en çok isteyen babamdı. O zamandan bu zamana hep lafı edildi ama o ya da bu sebepten ötürü hep geri kaldı. Arazinin içinde keşif yapar, "su burada" derdi babam. Tel çubukla su arayan birini getirmiş, o adam da tel ile su arayıp aynı yeri işaret etmiş. Sonra ağaç dalıyla başka kişi de bakmış. Bir kaç noktada su var ama en çok olduğu yer orasıymış.

Nihayetinde bu yıl sondaj yapılmasına ve kuyu kazılmasına karar verildi, müracaat yapıldı, izinler alındı. Çatal ağaç dalı ile bir kontrol daha yapılacaktı. Ben de gittim oraya. Ama böyle bişeye kesinlikle inanmıyorum tabi. "Olur mu öyle şey" diyorum. Su arayan kişinin elinde ağaç dalı acayip oynuyor suyun olduğu yerde. Dedim ki, "ben de deneyeceğim." Aldım çatal değneği, birisi de tekerlekli sandalyeyi sürsün dedim. Aman Allahım, o da ne! Değnek ne biçim oynuyor elimde, gel de inanma şimdi.

Tel çubukla arama yapılıyormuş. Çatal değnekle de arama yapılıyormuş. Delice zeytin dalından ya da dut dalından fotoğraftaki gibi çatal bir değnek kesiliyor. Başka ağaçlardan da olabiliyor bu çatal değnek. Bizimkisi delice zeytinden idi. Kişi, değneği iki ucundan yere paralel olacak şekilde tutuyor ve dirseklerini böğrüne yaslıyor ve yürümeye başlıyor.

Çok yavaş adımlarla giderken çatal değneğin ucu yukarıya doğru kalkmaya başlıyor. Çubuğun uçlarını sıktığınız halde avcunuzun içinde dönmeye devam ediyor. Ne kadar yukarıya kalkarsa, değnek ne kadar güçlü hareket ederse, bu, suyun da güçlü olduğuna, fazlalılığına işaret. Yürümeye devam edip su olan yeri geçtiğinizde, değnek de tekrar geriye gidip, yere paralel eski haline geliyor. Yani değnek hareket etmezse su da yok demek.

Yaa, işte böyle :) Gülerek, dalga geçerek gitmiş ve denemek istemiştim. Ama kesin şekilde ikna oldum. Bu arada, değnek herkeste oynamıyor. Bu enerjiyle alakalı bişeymiş. Bende varmış yani :)

Bu konuda internetten bir alıntı :

Yer kabuğu yalnızca birkaç kilometre delinebildiği için altımızda nelerin olduğu örnekler alınarak açıklanamıyor. 70 kilometreye ulaşan yer kabuğundan sonra 2.900 kilometre kalınlığında katı bir tabaka, daha sonra da 2.300 kilometre kalınlığında ergimiş çekirdek tabakası olduğu biliniyor.

İnsanoğlu gözünü hep gökyüzüne diktiğinden yer altındaki faaliyetler ve bunların kendi yaşamına etkileri hakkında biraz ilgisiz. Arada sırada bir yanardağ lav püskürtünce aşağıda da bir takım şeylerin olduğunun farkına varıyor. Aslında ayaklarımızın altında sıvıları, gazları, radyoaktiviteleri, manyetik kuvvetleri; eriyen, kırılan, dalgalanan tabakaları ile esrarengiz bir dünya gizlidir.

Jeologların yüksek teknoloji ürünü aletleriyle bile saptayamadıkları yer altındaki bazı oluşumları insanların hissedebildikleri, yerin derinliklerinden gelen ışınların pek çok hastalığın sebebi olabileceği konulan artık ciddi olarak tartışılmaktadır.

Yerin altı ile fizik ötesi bir ilişki kurabildiklerini iddia edenlerin başında su arayıcıları gelir. Su arayıcılarının en çok kullandıkları 'Y' harfi şeklindeki ağaç çubuklardır. 'Y'nin iki ucunu ellerinde tutup, bacağını da ileriye uzatıp kollarını gererler. Su kaynağına yaklaştıkça ağaç çatal titremeye ve aşağıya, suyun bulunduğu yere doğru dönmeye başlar. Bu işte tercih edilen ağaçlar fındık, karaağaç ve meşedir.

Çin'de milattan önce 2200 yıllarından beri kullanılan bu tekniği uygulayan su arayıcılarına göre, iki su damarının kesiştikleri yerden çok güçlü bir ışın yayılmaktadır. Bu ışın evlerin duvarlarından bile geçebilmekte, insanlar mikrodalga seviyesindeki bu ışınları hissedebilmektedirler. Ancak özel bir duyarlılığa sahip insanların algılayabileceği söz konusu ışınların var olup olmadıklarını ve insan sağlığı üzerindeki etkilerini kanıtlamak üzere Münih Üniversitesi bir çalışma başlatmıştır.

Çalışmalar kapsamında yapılan deneylerde su arayıcı kişilerin yüzde 95 isabetle suyun yerini tespit edebildikleri görülmüştür. La Roche firması adına su arayan ünlü Peter Treadwell, Avustralya'dan Hindistan'a kadar dünyanın hemen her yerinde aradığını bulmuştur. Yer altı oluşumlarının insanlara bir şekilde etki ettikleri artık kabul edilmektedir. Ancak bu işte kullanılan ağaç çatalın yer altı sularından nasıl etkilendiğinin ve bu işteki rolünün hala bilimsel bir izahı yoktur.

Bodrum Mavi Dergi 37. (Temmuz-Ağustos) Sayıdaki Yazım / Harnup (Keçiboynuzu) ve Bodrum'daki Adresi; Yalı Beldesi

2010-09-13T23:55:00.005+03:00

Bodrum Mavi dergi 37. sayıdaki "Harnup (Keçiboynuzu) ve Bodrum'daki Adresi; Yalı Beldesi" başlıklı yazıyı sayfaların üzerine tıklayarak okuyabilirsiniz...

Sonbahar Yağmurları

2010-09-01T13:36:00.006+03:00

Yağmur yağıyordu, fotoğraf makinemi çıkardım, konu mankenime de (kendisi Mustafa olur) şemsiyeyi alıp yağmurun altına geçmesini söyledim. Güzel bir fotoğraf çekecektim. Sürpriiz, fotoğraf makinemin pili bitmiş. Yağmur da pilin şarj olmasını beklemiyor tabi, bu durumda, yağmurdan sonra çekilmiş bu fotoğrafa kaldık artık :)

Derler ki, "Ağustos'un 15'i yaz, 15'i güz." Yani, bu demek oluyor ki sonbahar mevsimi geldi. Bir başka deyişle, güz mevsimi. Bugün de ilk güz yağmuru yağdı. Geçen yıllara göre de biraz erken yağdı. Eee, her sene aynı tarihte yağacak diye de bişey yok tabi... Zaten bu yıl üzüm, armut, incir, v.s 10 gün kadar erken gelişmişti, ilk güz yağmurunun da erken yağması normal :)

Hava ciddi şekilde serinledi ve yağmur da öylesine çiseleyip geçmedi, toprakta minik dereler oluşturacak kadar yağdı. Ve her yeri toprak kokusu sardı. Bütün bitkiler, son yağmurlardan beri üzerlerinde birikmiş olan toz v.s den kurtuldular. Yağmurdan sonra açan güneşte hepsinin yaprakları parıl parıldı.

Bütün bunlar çok güzel tabi. Ama bu yağmurun bir başka güzel tarafı daha var, belki de asıl güzel tarafı demek lazım, o da üzüm hasadı bittikten sonra yağmış olması. Böylece üzümler yağmurdan hiç etkilenmediler. Şaraplık üzümler yağmura yakalansaydı eğer, hem fiziksel olarak salkımlarda çürümelere neden olabilirdi, hem de bağ sulanmış olacağı için tanelerdeki şeker oranı biraz düşecek, aroma konsantrasyonu bundan olumsuz etkilenebilecek ve şarabın biraz gevşek ve sulu bir yapıda olmasına neden olabilecekti. Aynı şey sofralık üzümler için de geçerli... Bütün bu olumsuzluklar olmadığı gibi, hasat bittikten sonra bağ sulanmış oldu, çok da güzel oldu... Bu yağmurun bir başka faydalı etkisi de zeytin ağaçlarına. Onlar için de yağmurun tam zamanıydı...
.
.

2010 Yılı Adakarası Üzümleri

2010-08-20T23:52:00.004+03:00

Bu yıl, (sofralık-şaraplık) bütün üzüm çeşitlerinin bağbozumu erken oldu. Bunlar da, Adakarası üzümlerimiz. Adakarası diğer üzümlere göre daha geç olgunlaşıyor. Bu da işin zamana yayılması açısından çok iyi oluyor.

Bugün öğleden önce Datça'dan Muzaffer Özgen hocam aradı. Telefonum problemli olduğundan eski telefonu kullandığım için ismi de çıkmayınca tanıyamadım hemen. "Mehmet Vuran mısınız, hani şu bodrumbaglari diye sitesi olan..." gibi cümlelerle beni işletti biraz. Ben de ne zamandır Muzaffer hocamı arayayım diyordum. Onun da aklındaymış aramak, bir de ben 10 gündür bloga yazmayınca, İzmir'den Mehmet Pekmezci'yle beraber merak etmişler. "Acaba ne oldu, bir problemi mi var" diye. Neyse, Muzaffer hocam daha benle telefonda konuşurken diğer hattan Mehmet Pekmezci'ye iyi haberlerimizi :) ulaştırdı. Sizleri meraklandırdığım için kusura bakmayın lütfen. Vee, merak edip beni aradığınız için de çok teşekkürler...

Dilim Dilim Cardinale

2010-08-10T18:48:00.007+03:00

Bu yıl üzüm sezonu erken başladı, erken bitti. Bağda sona kalan üzümler küçük küçük ve seyrek olan salkımlardır. Daha da sona kalanlar, yani en sona kalanlar ise neferiye (kimi yerde neferge deniliyor) salkımlardır. Çoğunukla dalların ucuna yakın yerlerde olan küçük salkımlardır.

Yukarıdaki 3 taneli salkım da ilginç bir salkım. Cardinale üzümünde taneler böyle (dilimli) olabiliyorlar. Normal salkımlarda olmaz da, küçük salkımlarda arada bir çıkabiliyor. Böyle taneler daha da tatlı oluyorlar. Bu taneler de bana kısmet oldu. Üç yapraklı yonca gibi :)
.
.

Evde Şarap Grubu Bodrum Tadım Toplantısı

2010-08-07T23:57:00.012+03:00

Evde Şarap Grubunun Bodrum'daki üyeleri olarak, tadım toplantılarına başlamayı epeyce zamandır düşünüyorduk. Kısmet bugüneymiş. Bunda, Füsun-Erhan Yürüt'ün artık Bodrum'a yerleşmiş olmalarının etkisi de kuşkusuz ki çok büyük. Nihayet ilk toplantımızı düzenledik. Umarım devamını da getirebiliriz...

Bu toplantımızda arkadaşlarımızın yapmış olduğu çeşitli şaraplar tadıldı. Ancak ana tema Zinfandel tadımı idi. Bizlerin yapmış olduğumuz 4 Zinfandel ve piyasadan temin edilmiş 2 Zinfandel olmak üzere, toplam 6 Zinfandel şarabının kör tadımı yapıldı.

Kör tadım yapmak oldukça heyecanlı oluyor, zaten işin doğrusu da bu. Herkes kendisine dağıtılan formlar yardımıyla şaraplara not verdi. Verilen notlar toplandı, eğerlendirme yapıldı, sonuçlar açıklandı. Ve en son olarak da herkesin formu kendisine dağıtıldı. Tıpkı Okuldayken sınav kağıtlarının dağıtılması gibiydi :)

Tadım toplantımız Bodrum-Yalı beldesi, Kızılağaç mahallesindeki Selahattin Pınar Çiftliğinde yapıldı. Kızılağaç köyü, Bodrum'un yakın köylerinden biri. Bodrum'a gelişte Torba kavşağından sola giden yoldan bir kaç km içerde başlıyor Kızılağaç köyü.

Zinfandel üzümüyle tanışmam, Bodrum-Çömlekçi köyündeki İşmen Bağları sayesinde olmuştu. Bodrum için iyi bir üzüm tercihinde bulunmuşlar, teşekkürler...

.
.

Kurşun Eriği

2010-07-29T22:50:00.006+03:00

Kurşun eriğinden daha önce blogumda bir yazıda bahsetmiştim. Ama bu güzel fotoğrafları çekince tekrar yazayım dedim. Başka nerlerde yetişir, oralardaki ismi nedir bilmiyorum. Ben çocukluğumdan beri "Kurşun eriği" olarak bilirim adını.

Kabuğu biraz kalıncadır bu eriğin. Kabuğun altındaki etli kısım biraz üzümü andırır. Tatlıdır. Çekirdeği büyük değildir ve erik olgunlaştığında, çekirdek etli kısımdan çok kolay ayrılır.
.
.

Perlette Çekirdeksiz Üzüm

2010-07-25T23:40:00.005+03:00

Perlette çekirdeksiz üzüm, Ege ve Akdeniz bölgesinde ağırlıklı olarak yetiştirilen erkenci (Temmuz başı) sofralık bir üzüm çeşididir. Taneleri yuvarlak ve kehribar sarısı renktedir. Taneleri küçüktür, ağırlığı 1-3 gr. dır. Çekirdeksizdir ve kabukları incedir. Sık taneli olan salkım konik bir yapı gösterir ve salkım ağırlığı 350-500 gramdır.

İlk turfanda yetişen çekirdeksiz bir çeşit olan Perlette'in omcaları kuvvetli gelişir. Verimi iyidir. Kış budamasında uzun budama yapılır. Salkımlarının sık olduğu durumlarda çiçekten hemen sonra salkım ucunun ve bazı çilkimlerin kesilmesi iyi sonuç verir. Salkım sayısı fazla olursa taneler fazla irileşmezler. Çekirdeksiz üzüm tanelerinin irileşmesi için "bitki gelişim düzenleyici" (B.G.D) uygulanması başvurulan bir yöntemdir. Küçük taneli salkımlar görüldüğü zaman, "bu üzümler neden iyi gelişmemiş" diye bir soru akla gelebilir. Ki, vakti zamanında bize de böyle sorular gelmiştir. Bu durum, (muhtemelen) BGD kullanılmadığının işaretidir. Yanii, küçük tane kötü bişey değildir, aksine iyi bişeylerin işaretidir :)

Bizim bağda, ilk parsel kurulurken bir miktar çekirdeksiz üzüm dikilmişti. Yani bir zamanlar çekirdeksiz üzüm yetiştirmiştik. Hatta, 20 küsur yıl önce pazarda ilk sattığımız üzüm de Perlette çekirdeksiz üzümdü. Bugün itibarıyla çekirdeksiz üzüm yetiştirmiyoruz. Yukarıdaki asma da eski köklerden birinden çıkmış olan filizden oluştu. Ben de Şirazların arasında muhafaza ettim onu.
.
.

2010 Yılı Zinfandel Üzümleri

2010-07-22T23:55:00.007+03:00

Zinfandel, en fazla Kaliforniya'da yetiştirilen bir siyah üzüm çeşididir. Batı Avustralya'da yer yer rastlansa da Kaliforniya dışında pek dikili değildir. İtalya'da yetiştirilen Pirimitivo ile akraba oldukları söylenir. Hatta akrabadan da öte, Kaliforniya'ya gitmiş olan Pirimitivo'nun burada yıllar içinde değişikliğe uğradığı ve sonrasında da Zinfandel ismini aldığı söylenir.

İklim ve toprak farklılıklarında şarapları değişik özellikler gösterir. Şarabının sitili, derin erguvani bir kırmızı renk, iğneliyici ve yanmış frenk üzümü kokusu ve ılık, baharlı bir böğürtlen tadıyla tarif edilebilir. Farkedilen canlı bir asiditesi, ölçülü miktarda taneni vardır.

En fazla Kaliforniya'da yetiştirilen bir siyah üzüm çeşididir. Batı Avustralya'da yer yer rastlansa da Kaliforniya dışında pek dikili değilmiş ya hani, işte o yer yer rastlandığı yerlerden biri de Bodrum-Karaova oldu artık :)

Benim bu üzümle tanışmam Bodrum-Çömlekçi köyündeki İşmen Bağları vesilesiyle oldu. İlk olarak onlar bu üzümü getirmişler ve bağlarına dikmişler. İyi ki de dikmişler, çünkü ben bu üzümü çok sevdim...

Evet, işte bu fotoğraflar da Garovalı Zinfandellerin fotoğrafları...

2010 Yılı Şiraz (Syrah) Üzümlerimiz

2010-07-20T23:45:00.006+03:00

Bu yıl üzümler erken olgunlaşıyorlar. Sofralık üzümler 1 hafta-10 gün kadar erken olgunlaştılar. Aynı durum şaraplık üzümlerde de var. Görünen o ki, şaraplık üzümlerin bağbozumu geçen yıl(lar)a göre epeyce erken olacak bu sene.

Bugün itibarıyla Şiraz üzümlerimiz bu durumdalar. Bu yıl, şaraplık üzümlerimin yeşil budamalarını, salkım seyreltmelerini hep kendim yaptım. Hemen hemen gün aşırı bağa gittim ve ilgilendim, kontrol ettim onları. Daha önceki yıllarda da giderdim ama bu kadar sık değildi, bu işleri de babam yapardı.
.
.

Boğazkere Üzümü

2010-07-19T23:57:00.002+03:00

Şaraplık üzümlerin arasına karışan bu üzümden de 5 kök var bağda. Bu üzümün hangi çeşit olabileceğini araştırdım. Bunun hikayesini de daha önce yazmıştım.

İnternette araştırma yaptığımda (araştırma yapmanın en kolay yolu da bu artık) işe yarar üzüm fotoğrafları yok maalesef. Bu üzümün hangi çeşit olabileceği konusunda, Manisa Bağcılık Araştırma Enstitüsünden Dr.Selçuk Karabat bey düşüncesini söyledi. Sonuçta ikimiz de "Boğazkere" olduğu fikrinde birleştik.

Horoz Karası Üzümü

2010-07-19T23:53:00.002+03:00

Bizim bağda bir kaç kök bu üzümden var. Araştırdıktan sonra bu üzümün Horoz Karası olduğuna kanaat getirdim. Gaziantep ve Kahramanmaraş civarında yaygın yetiştirilen bir çeşittir. Olgunlaşma zamanı (Ağustos sonu) orta mevsimdir. Taneleri iridir. Horoz Karası hem sofralık, hem de şaraplık bir çeşittir. Şarabı renk ve tanence zengindir, alkolü yüksektir.

Çok güzel poz veren bir üzüm olduğunu düşünüyorum. Fotojenik demek daha doğru olur belki :) Dolayısıyla da albenisi yüksek bir üzüm çeşidi.

Görüntü şahane. Hangi salkımı çekerseniz çekin, güzel çıkıyor. Dedim ya, çok fotojenik bu üzüm.

Bağda Kuş Kovalama Yöntemleri

2010-07-12T23:58:00.007+03:00

Bağda üzümler olgunlaşmaya başladığı zaman, bir de kuş derdi çıkıyor ortaya. Bağa gelen kuşların bir şekilde kovalanması gerekiyor. Kuşları kovalamanın ya da bağı kuşlardan korumanın bazı yolları var. Bunlardan bir tanesi ve en geleneksel olanı, ses çıkartarak kuşları kaçırmak. Bunun da en bilinen yolu bağırarak ve ses çıkaracak bişeylere vurarak gürültü yapmak. Bizde bu işi Mustafa ve ablası yapıyorlar genellikle :)

Kuşlar üzümlere ciddi zarar verebilirler. yukarda görüldüğü gibi, bir bakmışsınız salkımların yarısı gitmiş. Nereye koyduğumu bulamadım ama, öyle asma fotoğrafları çekmiştim ki, iskelet gibi salkımlar kalmıştı sadece, bir tek tane kalmamıştı salkımlarda. En çok da Merlot'u seviyorlar. Bunun bir sebebi de Merlot'un erken olgunlaşması. Merlot haricindeki şaraplık üzümlere pek dokunduklarını görmedim. Ama onları yemezler demiyorum.
Sofralık üzümleri daha çok seviyorlar. Zaten bizim için de o daha önemli. Aslında konuşup anlaşabilsek onlarla, "alın, bu sıra sizin olsun hepsini yiyin, ama diğer sıralara dokunmayın" diyeceğiz. Çünkü salkımlardan birer ikişer taneyi yediklerinde ya da gagaladıklarında, salkımın bütünlüğünü ve pazar değerini düşürüyorlar.

Üzümleri korumanın yöntemlerinden birisi, sıraların üzerini ağ (file) ile kapatmak.

En bilinen yöntem ses çıkararak kuşları kaçırmak demiştik. Bu da, bu iş için en yaygın kullanılan makinalardan birisi. Piknik tüpü ve küçük bir akü ile çalışıyor. Tüpten belli zaman aralıklarıyla namlu haznesine gelen ve burada sıkışan gaz, aküden gelen elketrikle ateşleniyor ve sanki küçük bir top patlamış gibi, "boom" sesi çıkıyor. Ne kadar aralıkla patlayacağı zamanlayıcısı vasıtasıyla ayarlanıyor. Yerleşim yerine yakın yerlerde kullanıldığında neden olduğu gürültü çevreden şikayet konusu olabilir. Kullanan bir arkadaşımdan, belli bir süre sonra kuşların buna alıştığını duymuştum. Ne ölçüde doğrudur bilemiyorum. Bu alet yaban domuzlarının kaçırılmasında da kullanılabilir.
.

Bu da yine ses çıkarmaya yarayan bir alet. Aküden aldığı enerjiyle belli aralıklarla siren sesi çıkarıyor ve böylelikle gündüz kuş, gece de yaban domuzlarının korkutulmasında kullanılıyor(muş). Üzerindeki zamanlayıcı ile siren aralıklarının süresi ayarlanabiliyor.

Bu fotoğrafı da Baha hocam göndermişti. Fotoğrafın altına da, "İlgini çekeceğini tahmin ettiğim bir başka fotoğrafı da ekte gönderiyorum. Almanya'nın sadece bir yöresinde, bağlarda kullanılan bir kuş kovar. Pervane dönünce, arkasındaki mekanizmayı çalıştırıyor, özel bir ağaçtan yapılmış olan parçalar birbirine çarparak kuşları ürküten bir ses çıkarıyor. Kaynana zırıltısı diye bir şey vardır, bilir misin, işte onun devasa boyutta olanı. Sevgi ve Selamlar Baha" diye yazmıştı. Bence bu da güzel bir kuş kovar.

Eğer yöntem denebilirse, bir başka yöntem de bu. Bu tür şeritler, teyp kasetinin içindeki bantlar, rafyalar bağın kenarlarına geriliyorlar. Bunlar güneşte parlayarak ya da rüzgarda ıslık şeklinde sesler ve uğultular çıkararak kuşların ürkmesine sebep olabiliyorlar. Sağa sola asılan CD'ler de rüzgarda sallandıkça parlak taraflarıyla güneşi yansıtırlar. Ve bu da kuşları ürkütebilir.

Az daha unutuyordum, bir de devamlı müzik yayını yapıyoruz. Bağın orta yerindeki kule(be)den, gündüz kuşları ürkütmek için, gece de yaban domuzlarını ürkütmek için müzik yayını yapılıyor.

Son olarak, kuşların hakkı yok mu hiç. Bana kalırsa var elbette. Ama baştan aşağı yenmiş salkımları görünce insanın da tepesi atıyor. Netice itibarıyla, bir kovalamacadır gidiyor... Ta ki, incirler çıkana kadar. İncirler çıktığında onları yemeye başlıyorlar. Sanırım biraz da üzüme doymuş oluyorlar :)
.
.

Çekirgenin Sonu

2010-07-11T23:57:00.002+03:00

Yok, o kadar da değil. Bu çekirge şişeden çıkmadı :) Dün akşam bir beyaz şarap tatmıştım. Bir kaç yudum alıp tadına baktıktan sonra, gerisi de kadehte kalmıştı. Yanımdaki kitaplıkta duruyordu. İçerde de bir çekirge vardı. Doğal olarak ordan oraya zıplayıp duruyordu tabi, arada da cırıl cırıl ses çıkarıyordu. Uyuduktan sonra gece bir ara su şıpırtısı sesi duyar gibi oldum. Gözümü açıp ne oluyor falan diyene kadar, bizim çekirgenin ayakları ters gelmiş, iki seksen uzanıyordu kadehte kalan şarabın içinde. Ah be kardeşim, ben seni dışarı bile atmamıştım, koskoca oda dar mı geldi sana...
.
.

Garova'da Asma Anaçlarının Sulanması

2010-07-06T23:52:00.012+03:00

Bu yılın Mart ayında bir miktar daha asma anacı dikmiştik. Onların sulanmaları gerekiyor tabi. Dikilen asma sayısı az olduğu için ve ikinci yıldan itibaren de sulama yapmadığımız için, damla sulama sistemi de döşenmiyor. İşi basit yöntemlerle halletme yoluna gidiyoruz.

Damla sulamanın alternatifi, kova sulama :) Ben böyle bir isim koydum.

Geçtiğimiz Mart ayında dikilmiş olan ve önümüzdeki Mart ayında aşılanacak olan R 110 Amerikan asma anacı.

Tankerle su getirip, sulama işini haftada bir bu şekilde hallediyoruz.
.

Daha önceki yıllarda tesis edilmiş bağlar da bu sekilde tesis edilmişlerdi. Asmanın yıllık su isteği 550 mm civarındadır. Bodrum'un yıllık yağış miktarı da 650 mm dir. Ve biz asmaları ilk yıldan sonra sulamıyoruz. Ancak Dikkat : Sulama yapılmadan yetiştiricilik yapılacaksa, evvela buna uygun anaç seçimi ve toprak işlemeye dikkat etmek gerek.

Anaçlar dikildikten bir süre sonra ilk sulama yapılırken

"Bunlar da (adeta kuru bir çubuk gibi olan fidanlar) filizlenecekler dee, adam olacaklar daa..." diyordum dikim yapılmış bu alana bakınca. Sanki daha önceki asmaların nerelerden nasıl bu hale geldiklerini bilmezmişim gibi... Yukardaki fotoğraflarda da görüldüğü gibi, büyüyorlar işte... Canlarım benim :)

2010 Yılı İlk Üzüm Hasadı

2010-07-02T23:53:00.006+03:00

Bu yıl üzüm hasadı geçmiş yıllara nazaran daha erken başladı. Bu erkencilik 1 hafta-10 gün kadar var. İlk hasat ve pazar geçen Cuma başladı aslında. Yani Haziran'ın 25'inde. Hasat her yıl olduğu gibi bu yıl da Trakya İlkeren üzümleriyle başladı. Ondan bir kaç gün sonra da kesilebilecek olgunluğa erişmiş Cardinale salkımları kendini göstermeye başladı bağda, ama acele etmeyip biraz daha bekledik ve ilk Cardinale üzümlerini bugün kestik.

Cardinale üzümü. 2008 yılında 11 Temmuz'da, 2009 yılında 10 Temmuz'da başlanmış ilk salkımlar kesilmeye.

Bu yıl Haziran'ın 23'leri civarında kesilecek olgunluğa gelmiş Trakya İlkeren üzümü salkımları vardı. 25'inde de kesildi ve pazara gitti zaten. 2008 yılında 4 Temmuz'da, 2009 yılında 3 Temmuz'da kesilmiş ve pazara gitmiş ilk salkımlar.

Yeşil budaması düzgün yapılmış olan bu asmada, salkımlar ne yaprakların arasında boğuluyorlar, ne de çok çıplak kalmışlar. Çok fazla salkım bırakılmadığı için de, salkımlar iyi gelişmişler.

Bağdan toplanan üzüm salkımları toplandıkları haliyle kasalara yerleştirilmeyip, kontrol ediliyorlar ve eğer varsa (ki muhtemelen vardır çünkü Cardinal üzümünde bu olur) aralardaki yeşil, gelişmemiş taneler küçük makaslarla temizleniyor.

Kasaya yerleştirilmiş Cardinale ve Trakya İlkeren üzümleri.

Üzümler kasaya yerleştirilip arabaya yüklendikten sonra, temizlenen tanelerin döküldüğü yere civicivler toplaşıyorlar. Epeyce süre onları izledim. Etrafımda koşturup durdular...

Salkım Seyreltme

2010-06-29T23:46:00.007+03:00

Adakarası üzümlerinin fazla salkımlarını kestim. Bu hiç de kolay olmuyor tabi. O güzelim salkımları kesmeye kıyamıyorum. Bu sadece bana has bir durum değil, bir çok kişinin kesip atmakta zorlandığını düşünüyorum. Aslında salkım seyreltmenin zamanı şimdi değildir. Bu işlem daha önceden yapılmış olmalıydı. Böylece kalan salkımlar daha iyi gelişir. Bu asmalarda da daha önceden hafiften bir salkım seyreltme yapılmıştı. Bu seyreltme ise gerekli olduğu için hem istenerek, biraz da mecburiyetten yapıldı. Kontrollerimde bazı salkımların durumunu beğenmedim. Külleme olabilecek gibi duruyorlardı, ben de kesip attım. Böylece hem seyreltme yapmış oldum, hem de tedbir almış oldum.

Şimdii, Adakarası üzümleri dediysem, öyle çok fazla miktarda oldukları anlaşılmasın. Hepsi hepsi 25 tane asma. Bilenler bilir, vakti zamanında hem deneme amaçlı, hem de keyif olsun diye bir çok çeşitten azar azar dikmiştim. Denedik, ettik, sonuçlarını gördük. Beğendiklerimiz oldu, beğenmediklerimiz oldu ve gün geldi devran döndü, "bu kadar çeşit fazla" dedim. Kesip, anaç seviyesinden tekrar tek bir çeşit aşıladık. Ama yeni aşı yapmak için de olsa Adakaralarını kesmeye kıyamadım. Ve bir de bu üzümlerden iyi bir şarap yapmak istedim. İşte salkımları da onun için azaltıyorum. Ve böylece şimdilik hayatları kurtuldu, ilerde ne olur bilemem :)

Yağmurdan Sonra Bağlar

2010-06-24T23:58:00.003+03:00

(Dün) Hafif yağmur yağmış ve hemen ardından güneş açmış, bulutlar kendini geri çekmişler. Havada toz v.s. hiçbir partikül kalmadığından hava olabildiğine berrak ve görüş mesafesi alabildiğine uzun... Güneşin vurduğu asma yaprakları parıl parıl parıldıyor. Biraz önce yağan yağmurun ıslattığı topraktan çıkan koku kaplamış etrafı ve ıslanan toprak hafiften koyu bir renk almış... Yağmur sonrası çok güzel...

Teşekkürler Marsel İlhan - Wimbledon 2010

2010-06-24T13:56:00.007+03:00

.
Televizyonda yayınlanan bütün tenis turnuvalarını takip ediyorum. Dört Grand Slam turnuvasından Wimbledon haricindekileri (Australian Open, US Open ve Roland Garros) eurosport yayınlıyor. Bu yıl Wimbledon'u da NTV Spor kanalı yayınlayınca eksik kalmadı. Şimdiye kadar, yıllardır hep el alemin tenisçilerini takip ettim. Ama son bir kaç turnuvadır durum değişti, Grand Slamlarde oynayan bizim de takip edecek bir tenisçimiz var artık. Marsel İlhan. Giderek tecrübe kazanıyor, oyununda gözle görülür bir yükselme var. Dünya klasmanında ilk 100'e girmenin sınırlarında dolaşıyor. Bu turnuvadan alacağı puanlarla biraz daha yükselecektir. Hatırı sayılır turnuvalara daha kolay katılacak oralardan topladığı puanlarla bir dahaki Grand Slam turnuvalarına ön eleme oynamadan katılabilecektir.

31 numaralı seri başı Rumen Victor Hanescu ile 2. turda (dün) oynadığı maçı kazanabilirdi bence. Daha maça ısınamadan ilk setin ilk oyununda servisini kırdırması kötü bir başlangıç oldu ve o servis kırdırma yüzünden ilk seti 6-4 kaybetti. İkinci sette de bir servisini kırdırdı, eline geçen servis kırma fırsatını değerlendiremeyince o seti de 6-4 kaybetti. Üçüncü seti çok güzel oynadı. Rakibi de biraz oyundan düşmüştü ve seti 6-3 kazandı. Hanescu tuvalet molası aldı. Artık mola falan sökmez, Marsel'i maçtan soğutamaz, Marsel bu maçı alır diye düşünüyordum. Ama olmadı. Dördüncü seti 6-3, maçı da 3-1 kaybetti ve elendi. Ama olsun şimdilik bu da yeter. İlerde daha üst turlara çıkacak, bence o ışık var Marsel'de. Teşekkürler Marsel, gözüm üstünde...
.
.

Ferit Abinin Ziyareti

2010-06-23T23:56:00.003+03:00

Ferit (Şahin) abiyle internette engelliler.biz sitesinde tanışmıştık. Aşağı yukarı beş yıl kadar olmuş tanışalı. İlk kez dört yıl önce gelmişlerdi ziyaretime. O zamandan beri her yıl Bodrum'a geldiklerinde kimi zaman bacanağı Nejat abilerle, kimi zaman da dünürü Uysal beylerle düzenli olarak uğruyorlar ve görüşüyoruz. Bu gelişlerinde Ferit abiyle beraber Nejat abiler vardı. Bir yılın birikmiş sohbetini yaptık :)
.
.

Trakya İlkerenler Olgunlaşıyor, Garova'da Üzüm Sezonu Açılıyor

2010-06-22T23:38:00.008+03:00

Zaman ne çabuk geçiyor. Asmalar filizleniyor, salkımlar oluşuyor, çiçek açıyor derken, olgunlaşmaya bile başladılar.

.
.

Bağ Salkım Güvesi Mücadelesinde Bacillus Thuringiensis

2010-06-20T23:57:00.013+03:00

Mücadele gerektiren Bağ zararlıları içerisinde Salkım Güvesinin en başta geldiğini düşünüyorum. Amiyane tabirle, "bağcıların baş belasıdır" desek yeridir :) Gözlemlerime göre, şaraplık üzümlere nazaran, sofralık üzümlere daha çok musallat olmaktadır.
.

Salkım güvesi larvalarının faaliyeti için, sıcaklık ve orantılı nem bakımından asmanın iç ve alt kısımları daha uygundur. Bu nedenle, asmayı askıya almak, budama ve aralamayı asmanın iç kısmını havadar tutacak şekilde yapmak, bağı otlu bırakmamak, kış temizliğine önem vermek zararlının faaliyetini azaltmak bakımından yararlıdır. Bunlar evvela alınması gereken kültürel tedbirlerdir.

Mücadelesi ise Biyoteknik ve Kimyasal yöntemlerle yapılabilir. Biyoteknik mücadelenin esası, Salkım güvesinin çiftleşmesinin engellenmesine dayanır. Dişi böceklerin çiftleşme çağrısı olarak salgıladığı feromon yapay olarak üretilip yayıcılarla belirli bir alana dağıtılır ve böylece yoğun bir koku bulutu oluşturulur. Bu yoğun koku bulutu nedediyle erkekler yönünü kaybederler ve çiftleşmek istedikleri dişilere ulaşamazlar.

Kimyasal mücadelede kullanılan ilaçları (insektisitleri) biolojik kökenli ve sentetik kökenli olarak ayırabiliriz. Bioinsektisitlerin en tanınanı ve önemlisi Bacillus thuringiensis'tir. Bacillus thuringiensis esaslı bioinsektisitler sadece hedeflenen organizma üzerinde etkili olmakta bunun dışında yakın akraba canlılara bile etki göstermemektedir. Doğadan elde edilmiş olan ve insanlara etkisi olmayan bu bakteriden elde edilmiş bioinsektisitin uygulanması ile hasat arasında bir bekleme süresi yoktur ve bu da çok büyük bir avantajdır.

Türkiye ve AB'de Bağ Salkım Güvesi Mücadelesi için Ruhsatlı Aktif Maddeler Listesi.

Rıdvan Abi, Kankam Haluk Abi, Feridun Bey ve Tenis Hocası Volkan Bey. Ve Muhabbet.

2010-06-18T23:55:00.003+03:00

Baba bağcı, Feridun bey, kankam Haluk abi, ben, Volkan hocam ve Rıdvan abi

Rıdvan abiyle sık görüşüyoruz ama son zamanlardaki görüşmelerimiz hep kısıtlı zamanlarda olmuştu. Onun için, "bir gün şöyle rahat rahat, zaman darlığı olmadan oturalım muhabbet edelim" diyorduk. Kısmet bugüneymiş. Feridun bey ve Volkan beyle ilk defa tanıştık. Feridun bey, Bodrum dergilerinden birindeki yazımı görünce, "Rıdvan bak, böyle bağlar varmış, Garova, Garova" demiş. Rıdvan abi de, "o bizim arkadaşımız, istersen bir gün gidelim, tanıştırırım" demiş. Onla tanışmamızın hikayesi böyle. Volkan hocam da, emekli beden eğitimi öğretmeni ve aynı zamanda tenis hocası ve basketbol antrenörü. Ortak konu çok yani, bu çok iyi bir tanışma oldu :)

Burda da Erdal var

Rıdvan abi kendi şaraplarından getirdi, bir tane de Terrale Primitivo almış. Bizim şaraplarımızdan da vardı ve hepsinin tadına baktık, karşılaştırdık, üzerine konuştuk ve çok güldük bugün...
.
.

Bodrum Karaova Yöresi 5.Geleneksel Çömlekçi Köyü Yağlı Güreşleri

2010-06-13T23:04:00.027+03:00

Bodrum Karaova yöresi köylerinden Çömlekçi'de bu yıl 5.'si düzenlenen Geleneksel Çömlekçi Yağlı Güreşleri bugün Çömlekçi köyü spor sahasında yapıldı. Saat 11.00'de başlayan güreşler saat 17.30'da sona erdi. 5 yıl önce ilki düzenlenen ve geleneksel hale gelen yağlı güreşlerin amacı; örf, adet ve geleneklerin unutulmamasını sağlamak ve Çömlekçi ile Karaova güreşlerini* yeniden canlandırmak. Geleneksel Çömlekçi Yağlı Güreşleri köy muhtarlığı tarafından düzenleniyor. Çömlekçi köyüne (ve tabi aynı zamanda Karaova'ya) böyle güzel bir spor tesisi kazandırdığı için, Yağlı Güreşler düzenleyip, bunu da geleneksel hale getirdiği için, başta muhtar Mustafa Oral olmak üzere emeği geçen herkese teşekkürler...

*) Karaova Düğünü türküsü bu yörenin sevilen türkülerinden birisidir. Bu türkünün hikayesi Karaova'da, Çömlekçi köyünde geçer. Türkünün hikayesi okunduğunda, Yağlı güreşlerin Çömlekçi köyünde yapılmasının ne kadar doğru olduğu anlaşılacaktır...

.
Burası Güreş sahası, daha doğru bir deyimle, Güreş Çayırı. Amfitiyatro şeklinde çok güzel düzenlenmiş. (Not : Fotoğraf güreşler sona ermek üzereyken çekildiği için, etraf biraz boş görünmektedir. Güreşler başladığında tirübünler ve her yer doluydu.)

Bu çayırın altından dere geçiyor. Aslında burası geniş bir dere yatağı. Kenarları da doğal tirübün şeklinde. Sadece düzenleyip, oturma sıraları yapmak yetmiş. Dere yatağı da ıslah edilmiş. Karşıda görüldüğü üzere küçük bir taş düzenlemesi yapılmış ve üzerinden şırıl şırıl su akıyor.
.

Burası bahsettiğim taş düzenlemesi. Aslında minik bir gölet de diyebiliriz buna. Burada derenin önüne bir set çekilmiş ve böylece küçük bir gölet oluşmuş orada. Bu göletin suyu yeşil alanın sulanmasında kullanılıyor. Aynı zamanda set üzerinden akan suyun oluşturduğu şelale benzeri bir su akıntısı buraya daha da güzellik katmış.
.

Güreşçiler peşrev çekiyorlar. Yağlı güreşlere bu yıl Denizli, Antalya, Manisa, Milas, Fethiye, İzmir bölgelerinden yaklaşık 120 pehlivan katıldı. Güreşler ; Minikler, Teşvik, Tozkoparan, Deste, Küçük Orta, Büyük Orta, Baş altı ve Baş olmak üzere toplam 8 boyda yapıldı.

.
Bu genç güreşçi arkadaşımızın adı Burak Aykanat. Teşvik sınıfı birincisi.

Tekerlekli sandalyede olunca istediğim gibi hareket edemiyor, kısıtlı fotoğraflar çekebiliyorum. Tirübünlerin en üst kısmı aslında buranın giriş kısmı oluyor ve ben de ordaydım. Baktım genç bir güreşçi geliyor, "bir fotoğrafını çekebilir miyim" dedim. "Çekebilirsiniz" dedi ve böyle bir poz verdi. Kıspetinin arkasını döndü ki, nerden geldiği belli olsun...

Bu genç güreşçinin adı da, Kadir Fatih Eyice. Minik sınıfı birincisi. Fotoğraf çektiğimi gören yanımdaki beyfendi, "bak bu da bizim güreşçimiz" dedi. Kula'dan (Belediyenin destekleriyle) 24 kişi gelmişler. Söyleyince bir de Fatih poz verdi.

Ama en büyük güreşçi Furkan. Furkan Kaya da Kula kafilesinden. Kendi sınıfında hiç rakip çıkmamış ona. O, baştan birinci.

Evet çocuklar, bundan sonraki güreş yaşamınızda yolunuz açık olsun...

Baş pehlivanlık güreşi. Baş Boyunda güreşen Balıkesir yöresinden Kadir Ergin birinciliği elde ederken, Denizli Yöresinden Hüseyin Bakan ikinci oldu.

Tabi ki Yağlı Güreşlerin olmazsa olmazı Davul zurna. Adı Mehteran olarak geçiyor. Başladılar mı çalmaya insanın kendisi çıkıp güreşesi geliyor. En azından bana öyle geliyor :) Coşturuyor insanı.

Hani "Oradaydım" diye bir program var ya, bu da onun resmidir :) Bugün oradayken bir ara, bir beyfendi geldi yanıma ve "siz Mehmet Vuran beysiniz değil mi" dedi. "Evet" dedim ve o da kendini tanıttı bana, "ben Mehmet Uyargil" dedi, "iki senedir sizin sitenizi takip ediyorum, Bodrum'u sevmemdeki en büyük etkenlerden biri sizsiniz" dedi, "sizin eski yağhanelerle ilgili yazınızın üzerine, ben de buradaki eski yağhaneleri araştırdım" dedi. Bir gün ziyaretime gelmek istediğini söyledi. Ben de, "tabi ki memnuniyetle" dedim. Eve geldikten sonra internete baktığımda, Mehmet beyin çok güzel fotoğraf çalışmaları olduğunu gördüm...

Erhan ve Füsun Yürüt Gerçekten Bodrumlu Oldular

2010-06-12T23:51:00.005+03:00

Erhan ve Füsun Yürüt'ün Bodrumlu olmalarında benim de etkim varmış. Öyle diyorlar kendileri. Emekli olduktan sonra nereye yerleşelim diye düşünürlerken ve Bozcaada gibi seçenekleri değerlendirirlerken, bir gün benim web sitemi ve oradaki fotoğrafları görmüşler ve "biz Bodrum'a, Pınarlıbelen köyüne yerleşeceğiz" demişler. Epey bir zaman gelmelerden gitmelerden sonra nihayet Pınarlıbelen'de değil ama Kızılağaç'ta bir yer sahibi oldular. Hayırlı ve de uğurlu olsun...

Bugün ziyaretlerine gitmek için Erhan abiyi aradığımda, Evde Şarap grubunun Antalyalı üyelerinden Dr. Mustafa Temimhan'ın da orada olduğunu söyledi. Başka birisi olsaydı, misafir misafir üstüne olacağından gitmezdim ama, Mustafa bey olduğu için gittim. Ne de olsa yabancı sayılmaz. Daha önce yüzyüze tanışmamış olsak da Evde Şarap grubu yazışmalarından bir aşinalık var. Demek ki tanışmak da nasipmiş...
.
.

Kadehteki Aşk: Şarap / Yazar : Mehmet Ömür

2010-06-09T23:38:00.012+03:00

Prof.Dr.Mehmet Ömür'le tanışalı üç yıl oldu, hatta biraz da geçti. Mehmet Ömür, Vatan gazetesinin Pazar ekinde Şarabi köşesinde şarapla ilgili yazılar yazıyordu. Ben de o yazıların sıkı takipçisiydim. Yine bir Pazar günü "Biyolojik şarap; ne kadar bio, ne kadar lojik?" başlıklı yazısını okuduktan sonra, bu yazıyla ilgili bir mail göndermiştim kendisine. O zamanlar, içerik açısından şimdiki halinden çok daha basit olan web sitemin adresini de vermiştim. Gelen cevapta, "web sitemi beğendiğini söylüyor, bir hafta sonra kongre için Bodrum'a geleceğini, Vatan gazetesi için bir söyleşiye ne diyeceğimi" soruyordu. Ben de, hem söyleşiyi yapmaktan hem de kendisiyle tanışmaktan çok mutluluk duyacağımı söylemiştim. Ayrıca, ben de Bodrum Mavi dergi için kendisiyle bir söyleşi yapmıştım geldiğinde.

Beni ziyaretinde, İstanbul'dan arkadaşının Mumcular civarında arazi aldığını ve bağ tesis ettiğini söylemiş, tanıyıp tanımadığımı sormuş, ben de tanımadığımı söylemiştim. İstanbul'a döndükten bir kaç gün kadar sonraydı, bir akşam telefon çaldı, Mehmet bey arıyordu. "Bak burada sana bahsettiğim o arkadaşlarım var" dedi. Biraz konuştuktan sonra telefonu o kişiye verdi. İlk o zaman telefonda tanışmıştık Selva ve Haluk İşmen'le.

Mehmet Ömür'ün Vatan Pazar'daki yazıları bir süre daha devam etti, sonra, sonrası yok. Vatan Pazar'da şarapla ilgili bir köşe kalmadı. Halen de yok. Nedendir bilmem...

Bir hafta önce ise, "Mehmet Ömür 'Kadehteki Aşk: Şarap' isimli yeni bir kitap yazdı ve size de hediye etmek istiyor, posta adresi verebilir misiniz?" diyen bir mail aldım.

Sayın Mehmet Ömür'e beni unutmadığı ve kitabını imzalayıp gönderdiği için çok teşekkürler...
.
.

Mumcular Kadın Emeğini Değerlendirme Pazarı

2010-06-06T23:52:00.015+03:00

Bugün Mumcular pazarı bünyesinde kurulan Mumcular Belediyesi Kadın Emeğini Değerlendirme Pazarının açılışı vardı. Bundan sonra her Pazar günü, Mumcular pazarıyla beraber açılacak.

Kadın Emeğini Değerlendirme Pazarı, Mumcular meydanındaki parkın içerisinde açıldı. Park yeniden düzenlenmiş ve bu da isabet olmuş, burası daha bir işlevsellik kazanmış. Bir panayır yeri gibiydi. İlgi güzeldi, müzik güzeldi, hava güzeldi, velhasılı herşey güzeldi bugün...

"Biz iki senedir Yeniköy - Mumcular’ da yaşıyoruz, sizinle bir ara tanışmak, ziyaretinize gelmek ve sizi de misafir etmek isteriz" diyen bir mail almış ve "tamam" demiştim. 10 gün önce ziyaretime geldi ve tanıştık Umut (Akyüz) hanımla. Umut hanım psikolojik danışman ve Mumucular-Yeniköy'de yaşıyor. Su Eğitim Danışmanlık adında bir şirketi var.

Kadın Emeğini Değerlendirme Pazarı Umut hanımın fikri. Geçen gün geldiğinde bahsetmişti bu pazardan. Bunu Belediye ile konuştuğunu ve Belediye Başkanı'nın da bu fikri desteklediğini söylemişti. Elimden geldiği kadar (artık ne gelirse) ben de yardımcı olmak isterim demiştim. Ancak, şunu da ifade edeyim ki, bu işin başarılı olabileceği konusunda şüphelerim vardı. Ama bugün gördüm ki, bu iş olabilirmiş :) ki oldu da zaten...

Mumcular Belediye Başkanı Birol Aydın, ben ve Başkan beyin abisi Bilal Aydın

Bilal abi aynı zamanda benim eski işyerimden arkadaşım. Bu Pazar fikrini sahiplenen ve hayata geçmesi için verdiği destekten dolayı Başkan beye teşekkür ediyoruz...

Nejla öğretmen, Pınarlıbelen köyü muhtarı Mehmet Karaman ve ben

.
Seramik ve çini çalışmaları standı. Çömlekçi köyündeki Topraksu Sanat Atölyesinde yapılan çalışmaların örneklerini web sitelerinden görebilirsiniz. Köyün adına ve geçmişine yakışır güzel bir iş yaptıkları için Topraksu Sanat Atölyesine teşekkürler...
.

Ahşap boyama çalışmaları

Pazarda 25 civarında stand vardı.
.

Pazarda 6 tane de yemek standı vardı. Bu standlarda yöresel yemeklerin yanında, yöreye has bal, kekik, sabun vb.. "doğal" ürünler de satılıyordu.

Bu bir başlangıç olsun ve bu pazar, hem daha da büyüsün, hem de kalıcı olsun...

Bu da yörük çadırımız. Bir yörük memleketinde yörük çadırı olmaz mı hiç. Bilal abi de yörük çadırımızın konu mankeni :)

Çadırın içinden bir köşe.

Bilal abi iş başında, keşkeklik bulgur dövüyor dibekte :) Hem fotoğrafların çekilmesinde bana yardım eden, hem de benle beraber gezen ve gerekli yerlerde tekerlekli sandalyemi süren Bilal abiye teşekkürler...

Veee, bu küçük kız da Su

Ve burası da yazının sonu :)

"Anadolu'nun Avukatı Halikarnas Balıkçısı" Belgeselinin İlk Gösterimi ve Aksona Mehmet'in Denize Açılması

2010-06-02T23:57:00.019+03:00

Halikarnas Balıkçısı Cevat Şakir Kabaağaçlı'nın yaşam öyküsünü ve Anadolu sevdasını anlatan "Anadolu'nun Avukatı Halikarnas Balıkçısı" belgeselinin ilk gösterimi bugün Bodrum'da gerçekleştirildi. Bodrum Belediyesi Meclis Salonunda saat 17:00'de başlayan gösterimden sonra, Cevat Şakir'in Bodrum Belediyesi bahçesine diktiği palmiyelerin altında bir kokteyl verildi. Kokteylden sonra, süngercilik kültürümüzü dünyaya anlatmak üzere Aksona Mehmet , Denizciler Derneği önünden Tirhandil tipi teknesi ile 4 aylık deniz yolculuğuna uğurlandı.

Bodrum Bld. Bşk. Mehmet Kocadon, eski işyerimden Tarım İlçe Müdürü arkadaşım Mehmet Ali Bahar, ben ve beyaz saçlı denizci arkadaşım Aksona Mehmet

Sünger ve süngercilik bir Ege geleneğidir. Ege'nin hem o yakasının hem de bu yakasının tarihinde önemli yer tutar. Balıkçı "Ötelerin Çocuğu" kitabında süngercilerin hikayesini anlatmıştır. Aksona Mehmet de süngerciliğin son temsilcilerinden birisidir.

http://www.eskibodrum.com tarafından hazırlanan ve çekimleri 10 ay süren Halikarnas Balıkçısı Cevat Şakir Kabaağaçlı Belgeseli 2010'un Temmuz ayından itibaren İz TV 'de dönüşümlü olarak gösterilmeye başlanacak. Türkiye'nin ilk profesyonel turist rehberi olan Cevat Şakir'in biyografisinin anlatıldığı belgeselde, Mavi Yolculuk da detaylı şekilde işleniyor. Ara Güler'in 1960 ve 1970'li yıllarda çektiği ve bugüne kadar hiç yayımlanmamış Bodrum ve Balıkçı fotoğrafları da belgeselde yer alıyor.

Aksona Mehmet'in deniz yolculuğunu, çektiği fotoğraflar ve yazılarla, ya kendi sitesinde ya da yeni bir sitede anlatmayı düşünüyoruz. Umarım gerçekleştiririz...

Kokteylde konuklara denizci ve süngercilerin yemeklerinden esinlenerek hazırlanan çökelek, çekişte zeytin, gemici fasulyesi, pilav, incir ve zeytinyağından oluşan menü ikram edildi.

Halikarnas Balıkçısı kitapları sergi ve satış standı.

Kokteylde yapılan konuşmalar ve haber için tıklayınız.

Bugün, uzun zamandır görüşemediğim ve orada karşılaşacağımı aklımdan bile geçirmediğim bir çok arkadaşımla karşılaştım. İşin bu yönü de çok güzeldi...

Aksonayı denize uğurladıktan sonra Mehmet Kocadon başkanım, "işin yoksa hadi Ortakent'e gidelim, orada bir otel açılışına gideceğim, beraber gideriz" dedi, ben de "tamam gidelim" dedim. Giderken Erdal'a, "tanımadığımız bilmediğimiz bir otelin açılışına gidiyoruz" dedim. Oraya varınca öğrendiğim bu otelin adı "Mu Art Cafe, Plaj" imiş. Engelliler için gerekli düzenlemelerin de yapıldığını anlattılar, bunun için özel dikkat göstermişler. Gayet güzel bir yerdi. Hem kendileri hem de Bodrum turizmi için hayırlı uğurlu olsun...

Hep Bağ, Hep Bağ, Biraz Da Tahıl Hasadı

2010-05-29T23:40:00.004+03:00

Hep bağ, hep bağ yazacak değiliz ya, burası köy ve köyde başka işler de oluyor. Hangi köy olursa olsun, küçük ya da büyük bütün işletmelerde, istisnalar hariç, tahıl üretimi olmazsa olmaz. Biz biraz buğday, biraz yulaf, biraz da arpa üretimi mutlaka yaparız. Eskiden daha çok olurdu bunların üretimi. Şimdi çoğu kişi üretimini iyice azaltmış durumda, kimileri de hiç ekmiyor. Bizim de biriaz buğday, biraz yulaf vardı. Bu da yulaf hasadının resmidir :)

Eskiden, çok eskiden, yok yok o kadar da eski değil aslında, orakla biçilirdi tahıllar. Sonra harmanları kaldırılırdı. Sonra ekin biçme makinaları çıktı sahneye, harman patozlarla yapıldı. Şimdiyse sahne biçerdöğerlerin.

Eskiden "orak zamanı" dediğimiz bir zaman dilimi vardı. Aşağı yukarı okulların kapandığı dönemde başlardı orak zamanı. Şimdiyse, o zamana kadar biçilecek orak kalmayacak nerdeyse. Ne oldu da hasat bu kadar öne geldi? Üretimi yapılan çeşitlerin eski atadan dededen kalma çeşitler olmamasının da bunda etkisi vardır belki. Hasat konusundaki daha geniş bir yazımı okumak için tıklayınız.
.
.

Garova'da Üzüm Taneleri Oluşuyor

2010-05-20T23:49:00.004+03:00

Asmalar önce çiçek açtılar, sonra da taneler oluşmaya başladılar. Bu bir Alphonse Lavalle salkımı. Çiçeklenme dönemi sonu tane tutumu.

Bir Cardinale salkımı. Alphonse'a göre erkenci olduğu çiçeklenmesini tamamlamış ve tanelerini tutmuş olmasından da anlaşılıyor.

Bir Şiraz salkımı. Ne kadar da kibar görünüyor :)

Bu salkım da hoşuma gitti, fotoğrafını çektim. Bir şekilde araya karışmış, toplam 4 asma var bundan. Üzümünden ve yapraklarından Boğazkere olduğunu düşünüyorum.
.
.

Sevimli Konuğumuz Minik Tavşan

2010-05-14T21:09:00.004+03:00

Bugün Baba bağcı ve bağcı Erdal bağda çalışıyorlardı. Bağda küçük bir de misafirimiz varmış. Minik bir tavşan. Vakit öğleye doğruydu, Erdal onu yakalamış, eve getirdi. Önce sevdim sonra da benim odamda misafirim oldu. Çok ama çok sevimli bişey. Küçücük yavru bir tavşan. Annesi vardı da oralarda mıydı, yoksa annesini kaybetmiş miydi bilemiyoruz. Ona marul verdik, su verdik ama onlara pek itibar etmedi. "Acaba süt mü içer" dedik. Eğer verdiklerimi yeseydi ona biz bakacaktık. Sonra onu tekrar geriye bırakmaya karar verdik. Eğer annesi yaşıyorsa oralara gelip onu bulacaktır. Eğer yaşamıyorsa ya da yaşıyor ama onu bulamazsa bir şekilde başının çaresine bakmak zorunda. Akşam vakti biz bıraktıktan hemen sonra oradaki ağacın dibindeki yeşilliklerin arasına girip saklandı. Akşam köpekleri de bağladık, bağın oralara falan gidip onu bulup sıkmasınlar diye. Ama yine de aklım onda. İnşallah hayata tutunur. Yolun açık olsun minik tavşancık..

Minik tavşan benim kucağımda. Son bir defa daha sevdim ve sonra koyuverdik, gitti. Onun bir çok fotoğrafını çekmek istemiştim aslında ama, fırsat olmadı. Akşam vakti bir kaç fotoğraf çekebildim, o kadar. Tekrar güle güle minik tavşan...
.
.

Kaplumbağa Terbiyecisi Mustafa

2010-05-04T23:55:00.007+03:00

Bağın içinde dolaşmaya çıkmıştık Mustafa'yla, hem asmaları kontrol edelim, hem de yeni aşılar ne durumda onlara bakalım dedik. Meğer yalnız değilmişiz, kaplumbağa dostumuz da bağı dolaşmaya çıkmış :)

İlk başlarda bizden ürküyordu ve evinin içine saklanıyordu hemen, ama sonradan sanırım bize alıştı, gizlenmekten vazgeçti.

Mustafa da Kaplumbağa Terbiyecisi gibi duruyor. Ama biraz korkak bir terbiyeci :) İlk başlarda kaplumbağadan korkuyordu. Sonradan o da biraz alıştı. Bağdan eve döndükten sonra fotoğraflara bakarken, Osman Hamdi Bey'in Kaplumbağa Terbiyecisi tablosunu anlattım ve gösterdim ona. Tablodakinden bizim tek eksiğimiz beş tane daha kaplumbağa :)

Kaplumbağa dostumuza bu kadar eziyet yeter değil mi ? Hadi artık sen yoluna... Yalnız, arkasından bakarken, dönüp gelip kabaklarımızı yemesinden endişelenmiyor da değildik :)

Garova'da güneş batıyor. Haa, son bişey daha; Hani düşük hızın simgesi olarak hep kamlumbağa resmi kullanılır ya, bana kalırsa hiç de o kadar yavaş değil :)

Bağ (asmalar) mı, onlar da bu durumdalar...
.
.

Bugün 23 Nisan, Neşe Doluyor İnsan

2010-04-23T23:47:00.007+03:00

Bugün 23 Nisan, neşe doluyor insan. Neş'e içinde kutladık Bayramımızı. Müge öğretmen oldu bu bayramda. Küçük kızımız büyüdü de filinta gibi bir öğretmen bile oldu. Üstelik çok da yakıştı...

Mustafa (kırmızılı olan) ve sınıfı oyun oynuyor. Yaylanın Çimenine türküsünü ezberlediler. Ezberlerken durumdan çok şikayetçiydi. Ama bayramdan sonra da, "çok güzeldi, keşke hergün bayram olsa" diyordu. E bu da çok güzel bişey tabi.

Öğrencilerimiz yöresel oyunlarımızı oynarken.

Yeşil Budama ve Filizlerin Bağlanmasına Başlandı

2010-04-20T23:57:00.006+03:00

Baba bağcı iş başında

Asmalardaki fazla (gereksiz) filiz ve salkımların alınması, dolayısıyla geri kalan filizler ve salkımların daha iyi gelişmesi, asma dallarının arasının daha havadar olması ve böyleliklle de hastalık ve zararlılarla (özellikle de mantari hastalıklarla) mücadele kolaylık sağlanması için yapılan kültürel bir işlem olan yeşil budamaya (bir diğer adıyla yaz budaması) başlandı. Bundan sonra ara ara yapılacak. Aynı zamanda filizler de tellere bağlanıyor.

Trakya İlkeren asmaları. Oldukça erkenci bir çeşit olan bu üzümün asmalarının filizleri de diğerlerine göre daha gelişmiş durumdalar.

Cardinaller de bu durumdalar.

Bunlar da Alphonse Lavalle üzümlerinin asmaları.
.
.

Bağ Hastalık ve Zararlılarıyla Mücadele

2010-04-20T23:54:00.005+03:00

Geçen hafta içerisinde iki gün arayla ilaçlamalar yapıldı. İlk ilaçlama Mildiyö ve Ölü Kol içindi. Bakırlı preperat kullanıldı. İlacın İçeriğinde Bakır Kalsiyum Sülfat vardı. Bir diğer adıyla hazır Bordo Bulamacı. Bu ilaçlamanın aynısı 15 gün öncesinde filizler çok küçükken bir kez daha yapılmıştı. O ilaçlama özellikle Ölü kol içindi. Daha önceki yıllarda Ölü Kol ve Mildiyö için ilaçlama yapmıyorduk ama geçen yıl bazı asmalarda Ölü Kol gördük, biraz da Mildiyö vardı, o sebepten bu yıl bunların ilaçlamasını yapalım dedik.

Yapılan ikinci ilaçlama da Külleme içindi. Daha doğrusu meşhur Külleme demek lazım. Bağcılıkla uzaktan yakından alakalı olup da, küllemeyi bilmeyen, ondan muzdarip olmayan var mıdır :) Bunun için de Sulu Kükürt kullanıldı.
.
.

Asmalar ve Filizler

2010-04-06T23:52:00.004+03:00

Asmalar filizlendiler ve filizler hızlı bir şekilde büyüyorlar. Ve bunu izlemek çok güzel... Bu fotoğrafı 10 gün önce geldiklerinde Çağlar Yürüt (Erhan abinin oğlu) çekmişti.
.
.

Evde Şarap Grubu Mart-2010 İzmir Tadım Toplantısı

2010-03-27T23:54:00.013+02:00

Ve bir Evde Şarap grubu tadım toplantısı için daha İzmir'deyiz. Bizim takımdan Erdal eksik, bu sefer gel(e)medi. Daha önceden tanışık olduğumuz arkadaşları tekrar görmek güzel, yeni arkadaşlar tanımak güzel.

Bodrum'dan gelen grup, yani bizler :) Ben, Rıdvan abi ve Kadir abi. Artık Bodrumlu olan Erhan abi ve eşi Füsun hanım. Ve ilk defa katılan Ömer bey ve Sinan bey.

Her zaman olduğu gibi şaraplarımızla da bir poz verelim dedik :) Bu ay içerisinde İstanbul'da gerçekleşen Wines of Turkey (WOT) ve Veritas, Masters Of Wine (MW) kör tadımlarında ön plana çıkan ve en yüksek puanları alan İzmir bölgesinin şarapları ve grup üyelerinin yapmış olduğu şaraplar, grubumuzun moderatörlerinden Nejat bey ve ben.

Can Ortabaş, Ayhan Güleyen ve Grubun moderatörlerinden Nejat Kutup.

İlk bölümde derece almış şarapların tadımı yapıldı. Bu şaraplar;

MW 2010''da, Anadolu Üzümlerinde Yapılan Kırmızı Şaraplar kategorisinde en yüksek puanı alan Urla Şarapçılık Boğazkere 2009 (88 puan) ve ikinci yüksek puanı alan Doluca Kav Tuğra Kalecik Karası 2008 (87). Uluslararası Üzümlerden Yapılan Kırmızı Şaraplar kategorisinde ikinci olan Urla Şarapçılık Nero d'Avola / Urla Karası 2009 (88), üçüncü olan Sevilen 900 Cabernet Sauvignon 2007 (87). Kupaj Kırmızı Şaraplar kategorisinde birinci olan Prodom (Sevilen) Syrah-Cabernet Franc-Petit Verdot 2007 (91) şarapları ile WOT 2010' da 88 puan alan Pendore Boğazkere 2008. MW ve WOT'da tadımı yapılan ve puanlanan şarapların tamamının listesi için tıklayınız.

Hepsi de çok güzel şaraplardı, ama ben Urla Şarapçılık Boğazkere 2009 ve Urla Şarapçılık Nero d'Avola / Urla Karası 2009'u biraz daha fazla beğendim.

Toplantımıza katılarak, bizlerle, bağcılığa başlama hikayesini, bağcılık ve şarapçılık hakkındaki düşünce ve tecrübelerini paylaşan, bize tadımını yaptığımız şaraplarını anlatan ve bunu samimiyetle ve açık yüreklilikle yapan, Urla Şarapçılık ortaklarından Sayın Can Ortabaş'a çok teşekkürler...

Ödüllü şaraplardan sonra sıra bizim şaraplarımıza geldi.
Keskin bir geçiş oldu da diyebiliriz :)
Grup üyelerinin şarapları da kendi içinde değerlendirildiğinde, iyi şaraplardan, ne iyi ne kötü şaraplara (nasıl değerlendirme ama), oradan kötü şaraplara uzanan geniş bir yelpazede epeyce çok şarap tattık.

.
Fotoğraf çekme işini hep Erdal yapıyordu daha önce. Bu toplantıda o olmadığı için, çok fotoğraf çekemediğim gibi, benim fotoğrafım da bol bol çekil(e)medi :)
.

Şarapların tadımı ve yemek faslı bittikten sonra grup üyeleri de birer ikişer dağıldılar. Bizler, yani yukarıdaki grup en sona kalanlarız. En son birazcık daha sohbet, son bir fotoğraf ve yolcu yoluna...

Güzel bir gün ve güzel bir yolculuktu...
.
.

Asma Fidanı Dikimi

2010-03-20T23:57:00.010+02:00

Daha önceden bize gelen ve toprak altına gömülü olarak beklemiş açık köklü 110R Amerikan asma anaçları.

Fidanlara dikim budaması yapıldı. Fidandaki sürgünlerinden en kuvvetli olan bir veya ikisi seçilerek iki göz üzerinden kesilir. Diğer sürgünler tamamen temizlenir. Dip köklerden yaralı kökler var ise bunlar tamamen kesilir çıkarılır, diğer kökler de 5-6 cm uzunlukta olacak şekilde kısaltılır.

.
Dikim budaması yapılmış olan fidanlar.

Arazide ölçüm yapılarak dikim yerleri belirlendi ve derinliği diz boyu, bu da yaklaşık 50 cm kadardır, genişliği de 40 cm civarında olan çukurlar kazıldı. Çukurlardan çıkan üst topraklar bir yana, alt topraklar bir yana yığıldı. Çukurun en altına bir avuç (tek avuçla) 15-15-15 kompoze gübre serpiştirildi.

Bu gübrenin üstüne 15 cm kadar yükesklikte yanmış çiftlik gübresi ve üst toprak karışımı konuldu. Organik madde içeriği çok yüksek olan bu toprak hem köklerin iyi gelişmesini sağlayacak hem de, en alta konulan kompoze gübrenin köklerle direkt temasını önleyecek.

Yakınımızda olduğu için, biz ağaç altlarından alınmış bir miktar orman toprağı da kullandık. Asmalar çukurun ortasına gelecek şekilde yerleştirilerek dibine bu karışım topraktan atıldı ve daha sonra sıkıştırıldı. En son olarak da biraz can suyu verildi.

Bir çok kaynakta dikim tahtası kullanılması gerektiği yazmakla birlikte, biz şimdiye kadar hiç bir dikimde bunu kullanmadık. Ve bağdaki bütün sıralar da çok muntazam. Bu biraz da tecrübeyle alakalı.

Eğer fidanlar daha erken dikilseydi, olumsuz hava şartlarından korunması için üzeri 5 cm kadar kalınlıkta yumuşak bir toprak tabasıyla örtülecekti. Ancak dikim yaptığımız gün itibarıyla olumsuz hava şartlarını geride bıraktığımızı düşündüğümüzden ve havaların ılık gittiği için, fidanların üstü örtülmedi, uç kısımları açıkta bırakıldı. Eğer bunlar aşılı fidan olsaydı, dik büyümeleri için diplerine bir herek dikilecekti. Ancak bunlar anaç oldukları için herek dikilmedi, herekleri önümüzdeki yıl aşıları yapıldığı zaman dikilecek.

Garova'da Yeni Asmalar Dikiliyor

2010-03-17T23:55:00.005+02:00

Benim isteğim üzerine bağı biraz daha genişletmek için, bağın kenarındaki küçük boş bölüme asma dikiyoruz. Buna minik bir bağ tesisi de diyebiliriz. 110R Amerikan asma anaçları (aşıyı gelecek yıl kendimiz yapacağız) geleli epeyce oldu, şimdiye kadar dikilmeleri gerekiyordu ama hava yağmurlu, işler yoğun derken birazcık geç kaldık.

Arazinin bu kısmı epeyce meyilli olduğu için, önce bir düzeltme sonra da küçük bir teraslama yapıldı. Asmaların dikileceği yerlerin ölçümünü ve fidan dikimini baba bağcı yapıyor. Çukurlar da elle kazılıyor.
Fotoğrafta pek seçilemesem de, oralarda bir yerlerde ben de varım :) Hava güneşli olmasına rağmen hafif esinti biraz üşütüyordu. Olsun, biraz üşüsem de, ben de orada olmalıydım...

Baba bağcı yorgun. "Sen kazma kürek işlerine dokunma, işin ölçme-biçme, dikme, programlama kısmını yap sadece" desek de, dinleyen kim? Biraz tez canlıdır da kendisi :)

Bağcı Erdal olmasa da bu işler olmaz tabi...
.
.

Asmalar Filizleniyor

2010-03-13T23:53:00.007+02:00

Asmalar filizleniyorlar. Her yıl olduğu gibi, bu yılın da ilk asma filizleri çok erkenci bir üzüm çeşidi olan ve bağda az miktarda bulunan Trakya İlkeren'den.
.
.